Reklama

Niedziela Legnicka

Lubań-Księginki

Rozśpiewana parafia

Niedziela legnicka 20/2017, str. 8

[ TEMATY ]

koncert

ks. Janusz Barski

Schola Emmanuel

Schola Emmanuel

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Wieńcząca oktawę Paschy Chrystusa Niedziela Miłosierdzia Bożego stała się w parafii św. Maksymiliana Kolbego w Lubaniu-Księginkach okazją do wyśpiewania chwały Zmartwychwstałego, podczas 5. Parafialnego Koncertu Pieśni Wielkanocnej, której mottem uczyniliśmy słowa piosenki tytułowej: „Okaż mi, Boże, miłosierdzie swoje”.

Koncert stał się okazją do prezentacji swoich umiejętności wokalno-instrumentalnych przez parafialne grupy muzykujące (chór Maksymilianki, schola Dzieciaki z Bożej Paki) oraz uzdolnionych solistów (Wiktoria i Mateusz Wójcik). Zyskaliśmy także możliwość spotkania z osobami spoza parafii, dla których wyśpiewanie chwały Zmartwychwstałego jest sprawą ważną i niosącą wiele radości i satysfakcji – w tym roku naszym gościem honorowym była schola Emmanuel, działająca w parafii w Zarębie.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Tradycyjnie w koncertową atmosferę wprowadziła nas Eucharystia w intencji wszystkich wykonawców, gości i dobrodziejów koncertu, celebrowana przez proboszcza parafii ks. Janusza Barskiego. Podczas tej Mszy św. pamiętaliśmy także o gościu honorowym – wicestaroście w Lubaniu Wojciechu Zembiku, obchodzącym tego dnia imieniny. O muzyczną oprawę zadbała schola parafialna i chór Maksymilianki, przy aktywnej współpracy z pozostałymi jej uczestnikami.

Reklama

Koncert został rozpoczęty pieśnią „Historia” w wykonaniu scholi, będącą „historią zbawienia w pigułce” – historią, która skłania do refleksji nad wielkością Bożego Miłosierdzia. Po tym występie zaprezentowała się schola Emmanuel, która mimo krótkiego, bo 2-letniego, stażu pokazała kreatywność i dynamikę śpiewu i instrumentarium.

Bardzo interesującym był występ najmłodszej uczestniczki Wiktorii Wójcik, która wykonała na flecie utwór „Iskierki” Zbigniewa Woźnego oraz Mateusza Wójcika, który wygrał na trąbce chwałę Zmartwychwstałego.

Jedną z podstawowych cech śpiewu wielkanocnego jest radość i dynamika. Nie brakowało tego podczas występu scholi Dzieciaki z Bożej Paki, która zaprezentowała swoje możliwości podczas śpiewu kanonów wielkanocnych oraz przygotowanych nowości. Był to zauważalny dowód rozwoju grupy liczącej już 3 lata.

Piękno śpiewu o Tajemnicy Paschy Chrystusa wyraża się także w śpiewie chóralnym, będącym specyfiką wokalu ostatniej koncertującej grupy chóru Maksymilianki. Nasze panie przedstawiły piękną interpretację kanonów wielkanocnych, włączając w śpiew także widownię.

Tradycją koncertów w naszej parafii jest tzw. wielki finał, czyli wspólne wykonanie utworu, który został wybrany jako tytułowy. Podczas tegorocznego Koncertu Wielkanocnego wybraliśmy dwie pieśni, do których odśpiewania zostali zaproszeni wszyscy wykonawcy: „Okaż mi, Boże, miłosierdzie swoje” oraz będący szlagierem koncertu ubiegłorocznego „Zaufaj Panu już dziś”. Atmosfera finału była bardzo spontaniczna i dynamiczna, co podkreślił w słowie końcowym wicestarosta Wojciech Zembik oraz reprezentujący Radę Miasta i Radę Parafialną Ryszard Piekarski. Dowodziły tego także wpisy w kronice parafialnej oraz rozmowy wykonawców podczas przygotowanej w parafialnej świetlicy agapy.

Wszystkim wykonawcom i uczestnikom oraz dobrodziejom koncertu organizatorzy – duszpasterstwo oraz Rada Parafialna parafii św. Maksymiliana Kolbego w Lubaniu-Księginkach – składają płynące z serca Bóg zapłać.

2017-05-10 14:19

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Wieluń kolędował z Małą Armią Janosika

[ TEMATY ]

koncert

Wieluń

kolędy

Mała Armia Janosika

Zbigniew Szpruta

Mimo lekkiego mrozu setki mieszkańców Wielunia i okolic zgromadziły się na pl. Legionów na koncercie kolęd i pastorałek wyśpiewywanych sercem przez Małą Armię Janosika. Ten wcale niemały zespól liczący 220 osób koncertował pod gołym niebem na zaproszenie burmistrza miasta Pawła Okrasy.

Nisko zawieszone chmury nie przeszkodziły, by symfonia dziecięcych głosów wzbijała się do nieba na chwałę nowo narodzonemu Dzieciątku. Ze sceny w Wieluniu popłynęły staropolskie kolędy, przywołując narodową tradycję i klimat niedawno minionych świąt Bożego Narodzenia. Mocno wybrzmiewały te najbliższe wykonawcom – kolędy i pastorałki góralskie. Folkowy klimat przenosił słuchaczy na Podhale, do ziemi i mieszkańców o mocno ukorzenionej religii, miłujących św. Jana Pawła II. Na zakończenie popłynęły w gwarze podhalańskiej podziękowania i życzenia: „Obietnice coście przy stole dawali, byście po Wilji w sercach utrzymali”.
CZYTAJ DALEJ

Królestwo Boże przychodzi jako uzdrowienie

2026-01-09 19:27

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

pixabay.com

Wojna z Filistynami stawia Izrael wobec potęgi, która paraliżuje serca. Goliat wychodzi jak chodząca zbroja, a jego słowa mają złamać ducha zanim padnie pierwszy cios. Dawid wchodzi w tę scenę jako pasterz, bez wojskowej pozycji i bez prawa do głosu. Jego odpowiedź Saulowi brzmi jak odmowa lęku. Wyrasta z pamięci o Panu, który już wcześniej ocalił go „z łap lwa i niedźwiedzia”. Dawid niesie w sobie historię łaski z codziennej pracy. Dlatego nie przyjmuje zbroi Saula. Metal i skóra krępują ciało, które zna ruch pasterza i precyzję procy. W ręku zostaje kij pasterski, proca i pięć gładkich kamieni z potoku. Ten wybór wygląda skromnie, a jednak jest precyzyjny. Dawid idzie „w imię Pana Zastępów”. To imię w Biblii oznacza Boga, który stoi ponad armiami i nie potrzebuje narzędzi przemocy, aby ocalić. Dawid wypowiada to publicznie, wobec wroga i wobec własnego ludu. Spór dotyka zaufania. Goliat ufa broni i swojej pozycji. Dawid ogłasza, że zwycięstwo nie przychodzi „mieczem ani włócznią”, bo bitwa należy do Pana. Kamień trafia w czoło, w miejsce dumnej pewności. Olbrzym pada twarzą na ziemię, jak człowiek pokonany przed Panem. Potem Dawid sięga po miecz przeciwnika i odcina mu głowę. Zwycięstwo dokonuje się narzędziem wroga. Tekst zostawia obraz Boga, który potrafi odwrócić to, co miało niszczyć. W tej historii wiara rodzi się z pamięci i prowadzi do czynu. Imię Pana staje się oparciem, a mały pasterz staje się znakiem, że Pan patrzy na serce. Rodzi się odwaga, która oddaje chwałę Bogu i podnosi serca ludu.
CZYTAJ DALEJ

Potrzeba roztropności – apeluje swoją postawą Jezus

2026-01-21 08:10

[ TEMATY ]

rozważania

O. prof. Zdzisław Kijas

Ks. Krzysztof Młotek

Bazylika Św. Pawła za Murami

Bazylika Św. Pawła za Murami

Potrzeba roztropności – apeluje swoją postawą Jezus. Uderzają słowa Ewangelisty, który mówi, że Jezus, kiedy usłyszał, że Jan został uwięziony, usunął się do Galilei. Dla czego? Obawiał się Heroda? Ale czy Bóg może się kogoś bać? Przed kimś uciekać?

Gdy Jezus posłyszał, że Jan został uwięziony, usunął się do Galilei. Opuścił jednak Nazaret, przyszedł i osiadł w Kafarnaum nad jeziorem, na pograniczu ziem Zabulona i Neftalego. Tak miało się spełnić słowo proroka Izajasza: «Ziemia Zabulona i ziemia Neftalego, na drodze ku morzu, Zajordanie, Galilea pogan! Lud, który siedział w ciemności, ujrzał światło wielkie, i mieszkańcom cienistej krainy śmierci wzeszło światło». Odtąd począł Jezus nauczać i mówić: «Nawracajcie się, albowiem bliskie jest królestwo niebieskie». Przechodząc obok Jeziora Galilejskiego, Jezus ujrzał dwóch braci: Szymona, zwanego Piotrem, i brata jego, Andrzeja, jak zarzucali sieć w jezioro; byli bowiem rybakami. I rzekł do nich: «Pójdźcie za Mną, a uczynię was rybakami ludzi». Oni natychmiast, zostawiwszy sieci, poszli za Nim. A idąc stamtąd dalej, ujrzał innych dwóch braci: Jakuba, syna Zebedeusza, i brata jego, Jana, jak z ojcem swym Zebedeuszem naprawiali w łodzi swe sieci. Ich też powołał. A oni natychmiast zostawili łódź i ojca i poszli za Nim. I obchodził Jezus całą Galileę, nauczając w tamtejszych synagogach, głosząc Ewangelię o królestwie i lecząc wszelkie choroby i wszelkie słabości wśród ludu.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję