W 1936 r. w jednym z objawień s. Faustyna usłyszała: "Podaję ludziom naczynie, z którym mają przychodzić po łaski do źródeł miłosierdzia. Tym naczyniem jest ten obraz z podpisem: Jezu, ufam Tobie" (Dz 327). Dla Pana Jezusa obraz jest "narzędziem", przez które rozdaje On łaski. To nie obraz daje łaski, ale Jezus przez obraz. W następnym objawieniu tego samego roku s. Faustyna usłyszała: "Powiedz spowiednikowi, aby obraz ten był wystawiony w kościele, a nie za klauzurą w klasztorze. Przez obraz ten udzielać będę wiele łask dla dusz, a przeto niech ma przystęp wszelka dusza do niego" (Dz 570).
Obraz nie tylko przedstawia Miłosierdzie Boże, ale z wyraźnej woli Jezusa jest znakiem, który ma przypominać o obowiązku chrześcijańskiej ufności i czynnej miłości bliźniego. "Przez obraz ten - powiedział Jezus do s. Faustyny - udzielę wiele łask duszom, on ma przypominać żądania mojego miłosierdzia, bo nawet wiara najsilniejsza nic nie pomoże bez uczynków" (Dz 742). Słowa te nawiązują do Listu św. Jakuba: "Jaki z tego pożytek, bracia moi, skoro ktoś będzie utrzymywał, że wierzy, a nie będzie spełniał uczynków" (Jk 2, 14).
Ta funkcja obrazu bywa często zapominana. Trzeba ciągle pamiętać o konieczności dobrych uczynków w nabożeństwie do Miłosierdzia Bożego. Czciciele Miłosierdzia winni dostosować się do Chrystusowego żądania, aby żaden dzień nie upłynął bez jednego przynajmniej aktu miłosierdzia: czynem, słowem lub modlitwą (zob. Dz 742).
Istotą zaś nabożeństwa do Miłosierdzia Bożego jest bezgraniczna ufność do tego stopnia, że bez ufności nie ma nabożeństwa, jakiego sobie Pan Jezus zażyczył. "Dusze dążące do doskonałości - powiedział do s. Faustyny - niech szczególnie uwielbiają moje miłosierdzie... Pragnę, aby te dusze odznaczały się bezgraniczną ufnością w moje miłosierdzie. Uświęceniem takich dusz ja sam się zajmuję... Łaski z mojego miłosierdzia czerpie się pełnym naczyniem, a jest nim ufność. Im dusza więcej zaufa, tym więcej otrzyma. Wielką mi są pociechą dusze o bezgranicznej ufności... Cieszą się, że żądają wiele, bo moim pragnieniem jest dawać wiele i to bardzo wiele" (Dz 1578).

Obietnice przywiązane do czci obrazu

Z kultem obrazu miłosierdzia związane są trzy zasadnicze obietnice, które w objawieniach s. Faustynie Chrystus bardzo wyraźnie określił:

Dusza, która czcić będzie ten obraz nie zginie - czyli dał obietnicę wiecznego zbawienia;

Obiecuję także, już tu, na ziemi, zwycięstwo nad nieprzyjaciółmi - chodzi o nieprzyjaciół zbawienia i osiąganie dużych postępów na drodze doskonałości chrześcijańskiej;

Ja sam bronić jej (duszy) będę jako Swej chwały w godzinie śmierci - obietnica łaski dobrej śmierci.

Jednak hojność Chrystusa nie ogranicza się tylko do tych trzech szczególnych łask. Skoro powiedział: Podaję ludziom naczynie, z którym mają przychodzić po łaski do źródła Miłosierdzia, to tym samym nie postawił żadnych granic ani zakresowi, ani wielkości tych łask i doczesnych dobrodziejstw, jakich oczekiwać można, czcząc z niezachwianą ufnością obraz Miłosierdzia.