Reklama

Niedziela Zamojsko - Lubaczowska

Źrenica pasterskiego oka (1)

O roli seminarium duchownego z bp. Marianem Rojkiem, pasterzem diecezji zamojsko-lubaczowskiej rozmawia alumn Piotr Kończyński

Niedziela zamojsko-lubaczowska 13/2017, str. 2-3

[ TEMATY ]

wywiad

Archiwum autora

Bp Marian Rojek w kaplicy seminarium duchownego

Bp Marian Rojek w kaplicy seminarium duchownego

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

AL. PIOTR KOŃCZYŃSKI: – Ekscelencjo, powszechnie mówi się, że każde seminarium stanowi „serce diecezji”. Jak Ksiądz Biskup ustosunkuje się do tego twierdzenia?

Reklama

BP MARIAN ROJEK: – Oczywiście, jest to prawda. Istnieje nawet jeszcze inne powiedzenie: że to jest „źrenica oka” biskupa. Wspólnota seminarium i sprawa powołań stanowią bowiem istotny przedmiot jego zatroskania. Przecież seminarium kształtuje przyszłych kapłanów przygotowanych duchowo i intelektualnie do sprawowania posługi duszpasterskiej w diecezji. Więc to jest przyszłość egzystencji i funkcjonowania każdej diecezji! Z tego powodu biskup często zagląda do seminarium, zwłaszcza przy okazji udzielania różnych posług. Biskup także troszczy się o odpowiedni dobór przełożonych, zaplecze intelektualne, ale przede wszystkim zabiega o właściwe przygotowanie duchowe przyszłych kapłanów.
Seminarium jest też dla alumnów miejscem „pierwszej miłości”. Oni, czego się tu nauczą, tym potem żyją. Proces ich rozwoju rozpoczyna się właśnie w seminarium. Inwestycja w życie i świętość alumnów jest zawsze inwestycją w przyszłość, inwestycją w Kościół lokalny i również w Kościół powszechny. Bo przecież Kościół jest otwarty na różnego rodzaju charyzmaty i zdolności, które objawiają się u alumnów już w seminarium. Potem, zgodnie z zapotrzebowaniem i możliwościami diecezjalnymi, ci kapłani przygotowani w seminarium wyjeżdżają chociażby do pracy misyjnej, poświęcają się konkretnej dziedzinie naukowej czy też realizują swoje zadania na różnych urzędach. Więc są do dyspozycji całego Kościoła powszechnego.

– W 2012 r., kiedy Ksiądz Biskup obejmował diecezję zamojsko-lubaczowską, musiał Ksiądz Biskup zetknąć się z pewnego rodzaju ewenementem: oto seminarium diecezjalne znajdowało się de facto poza terenem diecezji. Jak Ksiądz Biskup to przyjął?

Reklama

– Przyjąłem ten stan faktyczny takim, jaki jest. On istnieje i funkcjonuje w ramach naszej diecezji nie od dzisiaj, dlatego byłem zobowiązany do tego, by go zaakceptować. Co prawda, doświadczenia miałem całkowicie odmienne, gdy chodzi o funkcjonowanie seminarium, bo przez wiele lat w tym obszarze pracowałem. Pragnienia czy wyobrażenia mogły być więc inne, odwołujące się do tych pierwszych doświadczeń osobistych, ale trzeba było je skorygować z możliwościami i sytuacją diecezji.
Wiadomo, że każdy biskup diecezjalny ma to pragnienie, aby seminarium duchowne – ta źrenica oka biskupa – żyło w diecezji i kształtowało na bieżąco jej życie i duchowość. Są jednak sytuacje takie, jaką zastałem, że seminarium diecezjalne funkcjonuje prawie 100 km od stolicy naszego lokalnego Kościoła, w całkowicie innym mieście i w sąsiedniej diecezji. Oczywiście, taki stan jest powiązany z funkcjonowaniem KUL-u, gdy chodzi o sferę intelektualną, ale mimo to posiadamy niezależne budynki i swoich własnych przełożonych. Zatem formacja przyszłych kapłanów diecezji zamojsko-lubaczowskiej, mimo że odbywa się poza diecezją, to jednak jest zgodna z nurtem tożsamości naszej diecezji.

– Trzeba przyznać, że Ksiądz Biskup, na miarę swoich możliwości, dość często odwiedza nasze seminarium. Zresztą mówi się, że każdy biskup jest gospodarzem i pierwszym wychowawcą kleryków. Czy formacja alumnów stanowi dla Księdza Biskupa jeden z priorytetów biskupiej posługi?

– Oczywiście, że tak. Rozeznanie powołań alumnów jest zadaniem przełożonych seminarium, ale ostatecznie to biskup ordynariusz decyduje o dopuszczeniu alumna do poszczególnych urzędów i święceń. W jakiś sposób bierze on za to odpowiedzialność, opierając się na tym, co bezpośredni przełożeni na temat danego alumna mówią. Zawsze chcę zaglądać do naszych kleryków i w miarę możliwości rezerwuję sobie czas na to, aby tu być, zapoznać się i porozmawiać z każdym alumnem. Bezpośredni kontakt jest istotny w poznaniu przyszłych kapłanów. Mówię to na podstawie własnego doświadczenia, bo sam byłem wykładowcą i seminaryjnym wychowawcą. Poprzez cotygodniowe wykłady miałem kontakt z klerykami, znałem sposób ich myślenia i zachowania; ich naturę, osobowość, charakter oraz wiedzę. To dawało niezwykle szeroką możliwość rozeznania ich powołania. Natomiast tego wymiaru w naszej diecezji nie mamy. Więc próbuję niejako to nadrabiać przez to, że ja sam przyjeżdżam regularnie do seminarium, spotykam się z klerykami i przeprowadzam różnego rodzaju scrutinia. Równocześnie próbuję naszych kleryków bardziej zaangażować w życie diecezjalne. Chociaż są 100 km od nas, to jednak spójrzmy też na to: diakoni przyjeżdżają na praktyki do Zamościa; alumni uczestniczą w wydarzeniach duszpasterskich; są też zaangażowani w swoje wspólnoty parafialne oraz w inne formy życia duchowego. Istotna jest równowaga, aby alumni z jednej strony nie utracili tego, co jest najważniejsze w formacji – a więc tego wyłączenia po to, by formować samego siebie duchowo i intelektualnie – i z drugiej strony, żeby nie wyobcowali się całkowicie od krwiobiegu duszpasterskiego diecezji; aby nie byli jakimiś przybyszami z kosmosu. Wprawdzie pochodzą z poszczególnych miejscowości naszej diecezji, przebywają tu na feriach, ale większość czasu spędzają jednak w Lublinie. Ważne jest więc to, aby utożsamiali się z naszym lokalnym Kościołem i brali pewną odpowiedzialność za niego; aby czuli, że za ten Kościół się modlą, i że ten Kościół modli się za nich. Wreszcie chodzi też o to, aby smakowali ten Kościół na co dzień, patrzyli na świadectwo naszych kapłanów i dotykali spraw duszpasterskich naszego Kościoła zamojsko-lubaczowskiego.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2017-03-23 09:49

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Słowem, przykładem, modlitwą

Niedziela warszawska 22/2021, str. I

[ TEMATY ]

wywiad

diakonat stały

Archiwum Rodzinne

Cezary Uszyński

Cezary Uszyński

O tym, czy trzeba być ministrantem, żeby zostać diakonem stałym, jak wyglądają przygotowania do święceń i co zrobić, jeśli ludzie nie chcą słuchać Słowa Bożego, z diakonem stałym Cezarym Uszyńskim rozmawia Łukasz Krzysztofka.

Łukasz Krzysztofka: Jak powinno się właściwie zwracać do diakona stałego? Cezary Uszyński: W naszej kulturze w zasadzie powinno się zwracać „księże diakonie”, ponieważ diakoni są również osobami duchownymi z racji otrzymanych święceń. Natomiast słowo „ksiądz” jest w Polsce słowem charakterystycznym. Nikt przecież nie odezwie się np. do biskupa: „biskupie”, bo byłoby to niegrzeczne. Tak samo do diakona: „diakonie”. Tytuł „ksiądz” w naszej polskiej historii odnosił się także do osób świeckich i nie był zarezerwowany wyłącznie dla prezbiterów.
CZYTAJ DALEJ

650 lat temu św. Katarzyna otrzymała stygmaty

2025-03-31 13:00

[ TEMATY ]

św. Katarzyna Sieneńska

Włodzimierz Rędzioch

Ikona bizantyjska Matki Bożej z kościoła Madonna del Rosario

Ikona bizantyjska Matki Bożej z kościoła Madonna del Rosario

Często w niedzielę jeżdżę na wzgórze Monte Mario, gdzie znajduje się XVII-wieczny kościół Matki Bożej Różańcowej (Madonna del Rosario). Przylega do niego kompleks klasztorny sióstr dominikanek, które się nim opiekują od 1931 r. Dominikanki przechowują w klasztorze jeden z najpiękniejszych wizerunków Matki Bożej, bizantyjską ikonę, najprawdopodobniej z VII-VIII wieku, która według legendy została namalowana przez św. Łukasza.

Jednak w niedzielę, 30 marca, pojechałem do dominikanek również z innego powodu. Chciałem zobaczyć niezwykłą relikwię, którą przechowują – relikwię lewej dłoni św. Katarzyny Sieneńskiej, która dokładnie 650 lat temu, 1 kwietnia 1375 r. otrzymała stygmaty. Na zakończenie Mszy św. oprawionej przez dominikanina z bazyliki Santa Maria Sopra Minerva (w bazylice tej, w monumentalnym grobowcu znajduje się ciało świętej) kapłan udzielił błogosławieństwa specjalnie wystawionymi z okazji rocznicy relikwiami dłoni św. Katarzyny. Była też okazja, by pomodlić się przed tą symboliczną relikwią jednej z najbardziej znanych świętych Kościoła.
CZYTAJ DALEJ

Wrocław: Areszt dla mężczyzny podejrzanego o napaść seksualną na 14-latkę

2025-03-31 10:01

[ TEMATY ]

Wrocław

gwałt

Adobe Stock

ZDJĘCIE ILUSTRACYJNE

ZDJĘCIE ILUSTRACYJNE

Na trzy miesiące aresztował w poniedziałek wrocławski sąd 31-letniego mężczyznę podejrzanego o napaść seksualną na 14-letnią dziewczynę. Do przestępstwa doszło w czwartek na wrocławskim Rakowcu.

Policja zatrzymała 31-letniego Grzegorza P. w piątek. W niedzielę prokurator postawił mu zarzut „doprowadzenia małoletniej do wykonania innej czynności seksualnej”.
CZYTAJ DALEJ
Przejdź teraz
REKLAMA: Artykuł wyświetli się za 15 sekund

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję