Zadanie wiernych w Liturgii Słowa

Pkt 47 WL:
Aby wierni mogli ochotnym duchem sprawować pamiątkę Pańską, powinni uwrażliwić się na jedną obecność Chrystusa zarówno w słowie Bożym – „bo gdy w Kościele czyta się Pismo Święte, On sam przemawia” – jak też „zwłaszcza pod postaciami eucharystycznymi”.

Pkt 47 WL:
Aby słowo Boże mogło być przyjęte i wprowadzone w życie chrześcijan, domaga się żywej wiary, która budzi się nieustannie przez słuchanie głoszonego słowa Bożego.
Pismo Święte bowiem przede wszystkim w głoszeniu liturgicznym jest źródłem życia i mocy, zgodnie ze świadectwem Apostoła, że Ewangelia jest mocą Bożą ku zbawieniu dla każdego wierzącego, dlatego umiłowanie Pisma Świętego stanowi źródło siły i odnowy całego Ludu Bożego. Konieczne jest przeto, aby wszyscy chrześcijanie nieustannie otwierali się na radosne słuchanie słowa Bożego. Kiedy słowo Boże przez Kościół jest głoszone i wprowadzane w praktykę życia, oświeca wiernych pod działaniem Ducha Świętego i pociąga do przeżywania całego misterium Chrystusa Pana. Słowo Boże owocnie przyjęte pobudza do nawrócenia serca i do życia jaśniejącego wiarą, zarówno w wymiarze jednostkowym, jak i wspólnotowym, jest bowiem podtrzymaniem chrześcijańskiego życia i źródłem modlitwy całego Kościoła.

Pkt 48 WL:
Świadomość głębokiego związku liturgii słowa i liturgii eucharystycznej w sprawowaniu Mszy świętej będzie prowadzić wiernych do tego, aby uczestniczyli w niej od samego początku, aby to uczestnictwo było uważne i w miarę możliwości przygotowane przez zdobyte wcześniej głębsze poznanie Pisma Świętego; stąd też będzie płynąć pragnienie rozumienia tekstów czytanych w liturgii oraz gotowość dania na nie odpowiedzi przez śpiew.
W ten też sposób na słowo Boże usłyszane i rozważane wierni mogą dawać czynną odpowiedź, pełną wiary, nadziei i miłości, przez modlitwę i ofiarowanie samych siebie, nie tylko podczas sprawowania liturgii, lecz także całym życiem chrześcijańskim.

Posługa w Liturgii Słowa

Kościół wskazuje, iż „należy szanować posługę lektora powierzoną obrzędem liturgicznym”.

Pkt 51 WL:
Jeśli są lektorzy ustanowieni, winni wykonywać przysługującą im funkcję, przynajmniej w niedziele i święta, zwłaszcza w czasie głównej Mszy świętej. Można im będzie także powierzyć obowiązek służenia pomocą w ułożeniu liturgii słowa, a w razie potrzeby przygotowania innych wiernych, którzy na mocy czasowego upoważnienia wykonują czytania w Mszy świętej.

Pkt 52 WL:
Zgromadzenie liturgiczne potrzebuje lektorów, chociażby nie zostali do tej funkcji ustanowieni. Należy się więc starać o to, aby były pewne osoby świeckie, gotowe do wykonywania tej posługi. Jeśli jest więcej lektorów i należy wykonać kilka czytań, wypada je rozdzielić między innych.

Pkt 54 WL:
Lektor ustanowiony (…), gdy wstępuje na ambonę celem czytania słowa Bożego w Mszy św., z ludem, winien być ubrany w przysługującą szatę liturgiczną. Ci zaś, którzy pełnią posługę lektora jednorazowo lub nawet stale, mogą wstępować na ambonę w zwykłym stroju, z zachowaniem jednak zwyczajów miejscowych.

Pkt 55 WL:
Ażeby wierni słuchając natchnionych czytań, przejęli się żywą miłością Pisma Świętego, konieczne jest, aby lektorzy wykonujący tę posługę nadawali się do niej i otrzymali staranne przygotowanie, chociażby nie byli formalnie ustanowieni.
Przygotowanie to winno być przede wszystkim duchowe, ale konieczne jest także przygotowanie techniczne. Duchowe przygotowanie zakłada formację przynajmniej w dwóch dziedzinach: biblijnej i liturgicznej. Formacja biblijna zmierza do tego, aby lektorzy potrafili zrozumieć czytania w ich własnym kontekście oraz w świetle wiary pojmować istotną treść orędzia objawienia. Formacja liturgiczna winna lektorom zapewnić pewną znajomość sensu i struktury liturgii słowa oraz związków między liturgią słowa i liturgią eucharystyczną. Przygotowanie techniczne ma na celu przyswojenie lektorom umiejętności publicznego czytania zarówno żywym głosem, jak i za pomocą współczesnych urządzeń nagłaśniających.

Pkt 56 WL:
Wypada, aby w każdej wspólnocie kościelnej były osoby świeckie zdolne do wypełniania funkcji psałterzysty, a więc odznaczające się umiejętnością śpiewania psalmów, prawidłową wymową i dykcją. To, co wyżej zostało powiedziane o formacji lektorów, odnosi się także do śpiewających psalm.
Wykorzystane w niniejszym opracowaniu trzy podstawowe uregulowania Kościoła odnoszące się do istoty liturgii słowa w zgromadzeniu eucharystycznym wskazują, jakie wielkie znaczenie w życiu chrześcijan odgrywa słowo Boże. Słowo proklamowane i przyjmowane z czcią. Słowo, które wskazuje drogę, ale i przemienia nasze serca oraz życie.
Jak praktycznie pełnić posługę, aby w wyniku procesu przygotowawczego do wykonywania czytań lektor był postrzegany jako osoba identyfikująca się z ich treścią? Ponadto, jak przygotować się do wykonywania czytań od strony technicznej?

WL – Wprowadzenie do Lekcjonarza mszalnego