Reklama

Poeta saksofonu

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Nazywano go „poetą saksofonu”. Michał Kulenty, wybitny instrumentalista jazzowy, zmarł 3 stycznia br. w wieku 61 lat. Grał również na fortepianie, flecie, klarnecie, oboju i na wielu instrumentach ludowych. Twórca, dla którego sacrum i wiara odgrywały w muzyce ważną rolę. Zostawił wielki dorobek w świecie polskiego jazzu.

Michał Kulenty urodził się w 1956 r. Ukończył dwie uczelnie: Uniwersytet Warszawski – filologia polska (1980 r.) oraz Akademię Muzyczną w Warszawie – klasyka saksofonu (1985 r.). Jako muzyk jazzowy współpracował z orkiestrami symfonicznymi, grupami jazzowymi, tworzył muzykę teatralną i filmową, koncertował także jako solista. Był również wybitnym twórcą i cenionym pedagogiem.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

W swojej twórczości Michał Kulenty łączył jazz z folklorem i z sacrum. Jego praca oraz wkład w kulturę zostały dostrzeżone – w 2015 r. otrzymał Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, a w lipcu 2016 r. został odznaczony przez ministra Piotra Glińskiego Złotym Medalem Zasłużony Kulturze „Gloria Artis”.

Twórczość Michała Kulentego była muzyką z pogranicza, w której elementy ludowe łączyły się z muzyką jazzową i klasyczną. Współpracował z muzykami i twórcami, takimi jak: Czesław Niemen, Piotr Szczepanik, zespół Trebunie Tutki, Krzysztof Ścierański, Yo-Yo Ma oraz innymi znakomitymi muzykami polskimi, irlandzkimi i amerykańskimi.

Reklama

Współpracował z orkiestrami symfonicznymi, m.in. z Filharmonią Narodową, i formacjami jazzowymi. Stworzył zespół Michał Kulenty Quartet, z którym nagrał dwie płyty – „Polska” w 1990 r. i „Głos na rozstaju” w 1996 r. Z dyskografii Michała Kulentego należy wymienić także płyty: „Impresje” (2003 r.), „Przesłanie” (2006 r.) i „Dusza w uszach” (2016 r.). Często współpracował z zespołami tworzącymi muzykę chrześcijańską, m.in. z Arką Noego, Deus Meus, Saurelem. Na zlecenie prymasa Polski kard. Józefa Glempa napisał muzykę do „Ballady o Świątyni Opatrzności Bożej”. Zostawił po sobie także kompozycje „Przypowieść” i „Krzyż na rozstaju”.

Michał Kulenty należał do najważniejszych polskich organizacji muzycznych, m.in. do ZAiKS-u, Polskiego Stowarzyszenia Jazzowego. Z pasją i oddaniem pracował dla Polskiego Radia. W Biurze Programowym Polskiego Radia był doradcą muzycznym i twórcą radiowym oraz autorem muzyki ilustracyjnej wielu stacji radiowych.

Ten wybitny muzyk jazzowy był członkiem Katolickiego Stowarzyszenia Filmowego i dyrektorem Międzynarodowego Katolickiego Festiwalu Filmów i Multimediów Niepokalanów. Prowadził warsztaty na temat komunikacji społecznej.

Jako wybitny polski instrumentalista jazzowy Michał Kulenty swoją twórczością pokazał, że jazz można łączyć z sacrum, z Dobrą Nowiną, co w pewnym sensie było powrotem do korzeni muzyki jazzowej.

Więcej na: mkulenty.kdm.pl; polskieradio.pl; jazzforum.com.pl .

2017-01-11 10:14

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

O. Marcin Ciechanowski: Depresja. Czy potrzebujesz pomocy?

2025-03-30 19:38

[ TEMATY ]

wiara

depresja

choroba

Jasna Góra News

o. Marcin Ciechanowski

o. Marcin Ciechanowski

Epidemią naszego wieku jest depresja, która kosi ludzi niezależnie od wykształcenia, wyglądu, stanu duchowego. Czy nie potrzebujesz bracie, siostro wreszcie przestać żyć w ukryciu, lęku w złości i w udawaniu kogoś kto sobie radzi?

Leczy już samo to, że można przed kimś się wypłakać i wykrzyczeć swój ból. Pamiętam radę mojego spowiednika przed święceniami kapłańskimi: Marcin kiedy ktoś będzie przy tobie płakał, nigdy nie mów - nie płacz tylko spokojnie podaj chusteczkę.
CZYTAJ DALEJ

Tymi słowami kard. Ratzinger żegnał się z Janem Pawłem II

2025-04-02 06:50

[ TEMATY ]

Jan Paweł II

Benedykt XVI

Adam Bujak

Pójdź za Mną – ten lapidarny zwrot Chrystusa można uznać za klucz do zrozumienia Jana Pawła II – mówił przed 20 laty na jego pogrzebie kard. Joseph Ratzinger. Jego homilia to nie tylko pożegnanie z polskim Papieżem, ale również podsumowanie całego jego życia, z pozycji wybitnego teologa i znawcy ludzkiej duszy, a zarazem bliskiego i wieloletniego współpracownika Jana Pawła II, naocznego świadka jego posługi. Przytaczamy integralne nagranie tej homilii z tłumaczeniem na język polski.

Kard. Ratzinger ukazał, jak na różnych etapach swego życia Karol Wojtyła wciąż na nowo odpowiadał na wezwanie Chrystusa „Pójdź za mną”. Zawsze wiązało się to z jakąś ofiarą, z koniecznością wyrzeczenia się samego siebie, własnych planów i aspiracji. „Nasz Papież, wiemy to wszyscy - mówił kard. Ratzinger - nigdy nie pragnął ocalić swego życia, zachować go dla siebie; chciał ofiarować samego siebie bez reszty, aż do ostatniej chwili, dla Chrystusa i także dla nas. Dzięki temu właśnie mógł doświadczyć, jak to wszystko, co złożył w ręce Pana, powróciło w nowy sposób: umiłowanie słowa, poezji, literatury stało się istotną częścią Jego pasterskiej misji i nadało Jego głoszeniu Ewangelii nową świeżość, aktualność i moc przyciągania — i to właśnie w czasach, gdy jest ona znakiem sprzeciwu”.
CZYTAJ DALEJ

Jezus mnie nie potępia, ale bardzo pragnie, abym się zmienił na lepsze

2025-04-02 14:38

[ TEMATY ]

rozważania

O. prof. Zdzisław Kijas

źródło: wikipedia.org

"Chrystus i jawnogrzesznica", Nicolas Poussin (1653 r.)

Chrystus i jawnogrzesznica, Nicolas Poussin (1653 r.)

Ważne jest, aby w każdej sytuacji kryzysowej, którą przeżywam, zaprosić Jezusa. On jest pomocą, światłem i On udziela łaski, aby z trudności wyjść i stać się lepszym czy mądrzejszym.

Jezus udał się na Górę Oliwną, ale o brzasku zjawił się znów w świątyni. Cały lud schodził się do Niego, a On, usiadłszy, nauczał ich. Wówczas uczeni w Piśmie i faryzeusze przyprowadzili do Niego kobietę, którą dopiero co pochwycono na cudzołóstwie, a postawiwszy ją pośrodku, powiedzieli do Niego: «Nauczycielu, tę kobietę dopiero co pochwycono na cudzołóstwie. W Prawie Mojżesz nakazał nam takie kamienować. A Ty co powiesz?» Mówili to, wystawiając Go na próbę, aby mieli o co Go oskarżyć. Lecz Jezus, schyliwszy się, pisał palcem po ziemi. A kiedy w dalszym ciągu Go pytali, podniósł się i rzekł do nich: «Kto z was jest bez grzechu, niech pierwszy rzuci w nią kamieniem». I powtórnie schyliwszy się, pisał na ziemi. Kiedy to usłyszeli, jeden po drugim zaczęli odchodzić, poczynając od starszych, aż do ostatnich. Pozostał tylko Jezus i kobieta stojąca na środku. Wówczas Jezus, podniósłszy się, rzekł do niej: «Kobieto, gdzież oni są? Nikt cię nie potępił?» A ona odrzekła: «Nikt, Panie!» Rzekł do niej Jezus: «I Ja ciebie nie potępiam. Idź i odtąd już nie grzesz».
CZYTAJ DALEJ
Przejdź teraz
REKLAMA: Artykuł wyświetli się za 15 sekund

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję