Słowa Jezusa z Kazania na Górze mogą nas trochę zaskoczyć. Czy istnieje sól, która nie miałaby smaku? Sól zawsze zostaje solą i do tego jeszcze słoną solą. Ową przestrogą o soli bez smaku Chrystus przekazuje nam wszystkim ostrzeżenie, abyśmy byli czujni i nie utracili naszej chrześcijańskiej słoności, abyśmy dla potrzeb Jego Kościoła nie okazali się bezwartościowi i nieużyteczni.
Potrzeba nam wysiłku do tego, abyśmy się nie zniechęcali trudnościami, nie zwalniali i nie szukali usprawiedliwienia, że tak naprawdę to nas nie potrzebują, lecz wielkodusznie dali się zagospodarować, nie tylko w dziele ŚDM 2016, ale również w inne sprawy Kościoła. Pozwalajmy się wciąż prowadzić Chrystusowi, by On sam wzmacniał naszą słoność w posługiwaniu dla innych, dla Kościoła i tego świata.
Królowo Polski! Uznajemy Twe królowanie w Ojczyźnie naszej. Pragniemy przyczynić się do umocnienia Twego władania. Chcemy tej sprawie służyć na każdym posterunku, na którym Opatrzność Boga nas postawiła. Ufamy Ci! Wiemy, że prowadzisz nas do Syna Twojego i nieustannie nam w duszy mówisz: „Cokolwiek wam każe Syn mój, czyńcie” – to fragment modlitwy kard. Stefana Wyszyńskiego przed Cudownym Obrazem (1960 r.)
Opowiadanie stoi w samym środku buntu Absaloma przeciw Dawidowi. Syn królewski ucieka na mule i zostaje uchwycony przez drzewo. Zawisa między niebem a ziemią, a zwierzę biegnie dalej. Ta pozycja mówi o życiu rozdwojonym i o władzy, która wymyka się spod kontroli. Tekst mówi o „głowie” uwięzionej w konarach. Wcześniej księga podkreślała jego niezwykłe włosy (2 Sm 14, 26), więc scena nabiera gorzkiej ironii. Absalom budował swoją pozycję na uroku i na sile, a kończy bezbronny, wystawiony na spojrzenie żołnierzy. Sługa widzi go żywego i donosi Joabowi. Joab bierze trzy oszczepy i przebija nimi serce Absaloma. W tle stoi rozkaz Dawida, aby oszczędzić syna (2 Sm 18, 5). W jednej chwili kończy się bunt i kończy się życie syna.
W święto Ofiarowania Pańskiego, 2 lutego 2026 r., Biskup Pelpliński ogłosił zamiar rozpoczęcia procesu beatyfikacyjnego siostry Marii Adelgund (Kunigundy) Tumińskiej. Franciszkanka poniosła śmierć męczeńską w 1945 roku w Chojnicach, oddając życie w obronie kobiet przed żołnierzami Armii Czerwonej.
Tegoroczny Dzień Życia Konsekrowanego w diecezji pelplińskiej ma wymiar szczególny. Wierni zgromadzeni w katedrze usłyszeli Edykt, w którym Biskup Diecezjalny oficjalnie poinformował o podjęciu kroków zmierzających do wyniesienia na ołtarze s. Adelgund, Franciszkanki od Pokuty i Miłości Chrześcijańskiej.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
