W Nowej Wsi (parafia Serniki) na pograniczu diecezji lubelskiej i siedleckiej nawet nie czuje się, że sąsiednia Brzostówka przynależy już do Siedlec, gdyż na uroczystości szkolne przybywają księża zarówno z Sernik, jak i z Brzostówki. Ta więź z kapłanami i mieszkańcami wsi, których jest niewiele ponad 300, przynosi wymierne korzyści, szczególnie duchowe. Zdarza się, że w rodzinach Nowej Wsi po dwie osoby z jednego domu szukają pracy, a prawie w każdej ktoś mógłby być zatrudniony, wtedy ostoją są dobre słowa tak księży, jak i nauczycieli. Jedno, co zastanawia w takiej społeczności - to integracja.
Rodzice chętnie są współorganizatorami imprez w szkole. Miałem okazję obejrzeć jasełka przed Bożym Narodzeniem, byłem też na pięknej akademii z okazji Dnia Babci i Dziadka. Uczniowie biorą w nich czynny udział. Wśród gości bywają: wójt, księża, a także wielu mieszkańców wsi. Babcie i dziadkowie nie kryli łez wzruszenia, że o nich się pamięta i gorąco oklaskiwali wnuków - aktorów. Seniorzy spotkali się także przy herbacie, wówczas przede mną stanęła historia niewielkiej miejscowości. Nowa Wieś dawniej nosiła nazwę Stenkowa Wola od nazwiska dziedzica - Stenko. W archiwach szkoły są zapisy o nauczaniu w tej wsi już w roku 1918. Dyrektor - Grażyna Dąbrowska - z dumą pokazuje niezwykle starannie prowadzoną kronikę szkoły. Obecny budynek placówki oświatowej istnieje od roku 1966. Ale nauczyciele - obecnie jest ich siedmiu - nie zawsze mieli tu możliwość pracy w 7-, 8- czy obecnie 6-klasowej szkole. Kiedyś organizowano filię szkoły w Wólce Zabłockiej, teraz Pani Dyrektor marzy o tym, aby powstała filia gimnazjum w Woli Sernickiej.
Gdy nauczyciele nie liczą godzin pracy, w ferie dostępny jest dla uczniów komputer i stół do ping-ponga, organizuje się zabawy. Aż dziw bierze, skąd w tych ludziach tyle zapału. Wyjaśniono mi, że tu każde dziecko czuje opiekę nauczyciela, może mu się zwierzyć z każdego problemu. Integracja sprawia, że nie ma miesiąca, aby w Nowej Wsi nie było imprezy z udziałem uczniów, otwartej dla wszystkich.
Skoro jest Stowarzyszenie i ludzie dobrej woli, pomagający szkole, to z pewnością ta niewielka placówka oświatowa nie zginie z mapy gminy Serniki i powiatu lubartowskiego.