Rocznica katastrofy

Niedziela szczecińsko-kamieńska 15/2016, str. 1

Patrycja Skrobańska

Bądź na bieżąco!

Dnia 10 kwietnia przypada już 6. rocznica największej tragedii w powojennej Polsce – rocznica katastrofy smoleńskiej. W 2010 r. w rządowym samolocie Tu-154M udającym się do Smoleńska zginęli: prezydent Lech Kaczyński i jego małżonka Maria, ostatni prezydent na uchodźstwie Ryszard Kaczorowski oraz 93 inne osoby, a wśród nich dowódcy wszystkich rodzajów sił zbrojnych, parlamentarzyści, działacze organizacji patriotycznych, funkcjonariusze BOR, piloci, stewardesy.

Obchody tej tragicznej rocznicy rozpoczną się o godz. 8 Mszą św. w intencji ofiar katastrofy, w kościele seminaryjnym w Warszawie. Krótko po niej nastąpi Apel Pamięci, na którym przywołane zostaną wszystkie nazwiska ofiar. Ważnym punktem obchodów (godz. 16.50) będzie przemówienie prezydenta Andrzeja Dudy, a zarazem byłego ministra w kancelarii Lecha Kaczyńskiego, który weźmie udział w uroczystym odsłonięciu na Pałacu Prezydenckim tablicy poświęconej prezydentowi Lechowi Kaczyńskiemu. Obchody zakończą się o godz. 21 Apelem Jasnogórskim oraz wystąpieniem prezesa PiS Jarosława Kaczyńskiego.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2016-04-07 10:00

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Oblicza nadziei

Niedziela szczecińsko-kamieńska 44/2016, str. 1

Patrycja Skrobańska

[ TEMATY ]

edytorial

W encyklice „Spe salvi” papież Benedykt XVI zauważa, iż „prawdziwą i wielką nadzieją człowieka, która przetrwa wszelkie zawody, jest sam Bóg”. Zwraca on również uwagę na oblicza nadziei, tak często marginalizowane we współczesnej teologii, a są nimi: Sąd Boży, czyściec i modlitwa za zmarłych. Sprawiedliwy Bóg usunie w czasie Sądu Ostatecznego już na zawsze wszelką niesprawiedliwość. Zostanie ona uleczona sprawiedliwością, a śmiertelność nieśmiertelnością. Z owym sądem Papież ściśle wiąże czyściec. Według niego, u większości ludzi w najgłębszej sferze ich istoty istnieje wewnętrzne otwarcie się na prawdę, miłość i Boga. Jednak konkretne wybory życiowe pokazują, że jest ono przesłonięte przez coraz to nowe kompromisy ze złem. Czyściec zatem oznacza dla Papieża „przedsionek nieba”, w którym wielu przeżywa „błogosławione cierpienie, w którym święta moc Jego miłości przenika nas jak ogień, abyśmy w końcu całkowicie należeli do siebie, a przez to całkowicie do Boga” („Spe salvi” p. 47).

CZYTAJ DALEJ

To, co najcenniejsze należy do Pana

2026-02-05 20:54

Ks. Krzysztof Młotek

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Karol Porwich/Niedziela

Ben Sira (Jezus, syn Eleazara, syn Syracha) pisze w Jerozolimie w początkach II w. przed Chr., w świecie, w którym kultura grecka mocno naciska na tożsamość Izraela. W części zwanej „pochwałą ojców” (Syr 44-50) ukazuje dzieje jako szkołę wierności. Dawid staje tu w centrum nie jako strateg, lecz jako człowiek kultu. Porównanie do tłuszczu ofiary podkreśla, że to, co najcenniejsze, należy do Pana. W Prawie tłuszcz (cheleb) bywa częścią zastrzeżoną dla Boga. Dawid zostaje oddzielony dla świętości. Autor przypomina zwycięstwa, ale zatrzymuje się na pieśni. Dawid śpiewał „z całego serca” i umiłował Stwórcę. To język czegoś więcej niż tylko talentu. Wspomnienie śpiewaków przy ołtarzu i uporządkowania świąt dotyka realnej historii liturgii Dawidowej, znanej także z Ksiąg Kronik. Wiara wchodzi w ciało wspólnoty przez modlitwę, muzykę i czas święta. Najbardziej uderza zdanie o odpuszczeniu grzechów. Syrach nie pomija upadku króla, lecz widzi w nim miejsce działania miłosierdzia. Tron otrzymuje oparcie w obietnicy Boga, a nie w bezgrzeszności władcy. Obraz rogu (qeren) oznacza moc i wyniesienie. Św. Atanazy w „Liście do Marcellina” mówi o Psalmach jako o zwierciadle serca i uczy, że człowiek bierze ich słowa na usta jak własne. Ta intuicja wyrasta z Dawida, którego Syrach pokazuje jako mistrza modlitwy. Św. Augustyn, komentując przysięgę Boga „dla Dawida”, rozpoznaje w „nasieniu Dawida” Chrystusa oraz tych, którzy do Niego należą. Przymierze króla otwiera się na lud odkupiony. Słowa o „przymierzu królów” i „tronie chwały” nawiązują do obietnicy z 2 Sm 7, w której Bóg podtrzymuje dom Dawida.

CZYTAJ DALEJ