Kolędnicy Misyjni znów wyruszyli na ulice i do domów naszej diecezji, niosąc radość Bożego Narodzenia i bardzo konkretne wsparcie dla swoich rówieśników na Sri Lance.
Ta ważna inicjatywa Papieskiego Dzieła Misyjnego Dzieci polega na tym, że dzieci, przebrane za kolędników, głoszą Dobrą Nowinę, śpiewają kolędy i zbierają ofiary na pomoc najbardziej potrzebującym dzieciom świata.
W tym roku misyjne kolędowanie odbywało się m.in. w Udaninie, Gniewkowie, Radkowie, Czernicy, Miłochowie, Dzierzkowie czy w Olszanach. W Udaninie uczniowie miejscowej szkoły podstawowej, pod opieką Violetty Leńskiej i Małgorzaty Micuły, odwiedzali klasy, przypominając o narodzinach Chrystusa i zbierając ofiary na rzecz dzieci ze Sri Lanki. Z kolei w parafii św. Barbary w Gniewkowie mali kolędnicy dotarli do mieszkańców okolicznych miejscowości, niosąc przesłanie pokoju, nadziei i miłości.
– Kolędnicy Misyjni pokazują, że Kościół jest naprawdę powszechny, a dzieci potrafią uczyć dorosłych wrażliwości i dzielenia się sercem – podkreśla Violetta Leńska, dyrektor Papieskich Dzieł Misyjnych Diecezji Świdnickiej. – Jestem ogromnie wdzięczna katechetom i opiekunom, którzy mimo tylu obowiązków wciąż chcą wychodzić z dziećmi do ludzi. To wielka radość, że jeszcze im się chce… i całe szczęście! – dodała z uśmiechem.
Ta misyjna radość, połączona z realną pomocą, kolejny raz pokazała, że Ewangelia najlepiej brzmi wtedy, gdy idzie w parze z czynem.
Najpiękniej prezentująca stroje kolędników grupa z parafi i pw. św. Bartłomieja w Unisławiu
Delegat biskupi ds. misji diecezji toruńskiej ks. kan. Grzegorz Tworzewski zaprosił Kolędników Misyjnych 13 stycznia do Jabłonowa Pomorskiego na 2. Spotkanie Kolędników Misyjnych Diecezji Toruńskiej
W odpowiedzi na prośbę kolędników, którą wyrazili podczas 1. Spotkania Kolędników Misyjnych Diecezji Toruńskiej, chcemy się ponownie zobaczyć i wspólnie przeżyć radość wiary – wyjaśniał ks. kan. Tworzewski. Dodał, że to świętowanie jest również podziękowaniem za całoroczną pracę formacyjną z dziećmi, które wrażliwością swojego serca mobilizują dorosłych do pomocy ich rówieśnikom w krajach misyjnych i same takiej pomocy udzielają.
Oz 6 brzmi jak modlitwa odmawiana pośród klęski północnego królestwa. Wołanie „Chodźcie, wróćmy do Pana” używa czasownika (šûb), który w Biblii oznacza zawrócenie z obranej drogi. Tekst nie pudruje rzeczywistości: Bóg „rozszarpał” i „uderzył”, a jednak ten sam Bóg „uleczy” i „opatrzy”. Wers o „dwóch dniach” i „dniu trzecim” ma w języku semickim odcień krótkiego czasu, po którym przychodzi odnowa. Hieronim czyta tu także zapowiedź trzeciego dnia zmartwychwstania Chrystusa i podniesienia człowieka do życia (Commentaria in Osee 6,1-2). Następny werset rozwija temat „poznania” Boga (daʿat ʾĕlōhîm). Chodzi o poznanie przez posłuszeństwo i wierność. Obraz „zorzy” oraz „deszczu wczesnego i późnego” (yoreh, malqôš) odwołuje się do rolniczej pamięci Palestyny. Pierwsze deszcze otwierają zasiew, późne doprowadzają kłos do dojrzałości. Kontrast pada w słowach o „miłości” (ḥesed) podobnej do porannej chmury i rosy, która szybko znika. Prorok odsłania nawrócenie krótkie, emocjonalne, bez trwałej zmiany. Wers 5 mówi o słowie prorockim, które tnie jak narzędzie chirurga. Hieronim porównuje je do opatrunków i zabiegów, które bolą, a ratują. Punkt kulminacyjny brzmi: „Miłości pragnę, nie krwawej ofiary, poznania Boga bardziej niż całopaleń”. Hebrajskie nazwy zebaḥ i ʿōlāh wskazują odpowiednio ofiarę krwawą i całopalenie spalone w całości. Ozeasz ustawia je niżej niż miłosierdzie i prawdę życia. Hieronim dopowiada, że Bóg nie szuka mnożenia zwierząt na ołtarzu, lecz ocalenia wierzących i przemiany grzesznika (Commentaria in Osee 6,6). Ten werset stanie się dla Jezusa kluczem w sporach o pobożność bez miłosierdzia (Mt 9,13; 12,7).
Jeżeli Jezus mówi do kobiety z Ewangelii: nie grzesz, to znaczy - nie wchodź w okazję, nie wystawiaj się na okazję. Pan Bóg daje mi siłę, żeby w ten sposób być. To nie znaczy, że nigdy nie upadnę, ale ciągle mam siłę powstawać. Bo w moim sercu rodzi się nadzieja, że mogę zacząć, że jest we mnie siła Słowa Bożego, które mówi, idź i nie grzesz więcej. Pan Bóg ze swoim Słowem ma moc mnie uzdrawiać – mówił bp Wołkowicz.
Nabożeństwem pokutnym celebrowanym w łódzkiej katedrze pod przewodnictwem bp Zbigniewa Wołkowicza – administratora Archidiecezji Łódzkiej rozpoczęły się „24 godziny dla Pana”. Ta wielkopostna inicjatywa Ojca Świętego Franciszka, która polega na całodobowej adoracji Najświętszego Sakramentu połączonej z możliwością spowiedzi odbywa się w całym Kościele – w tym także w Łodzi – już po raz 13.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
