TAJEMNICE CHWALEBNE

Zmartwychwstanie Pana Jezusa

Uczniowie Jezusa ze zdumieniem odkrywają to, że grób jest pusty i że Boża Miłość, która stała się widzialna w Jezusie Chrystusie, zmartwychwstaje. Miłość okazuje się największą siłą we wszechświecie. Nie można jej zamknąć w grobie ani w przeszłości. W obliczu Zmartwychwstania upewniamy się ostatecznie o tym, że Ten, który do nas przyszedł i który nauczył nas żyć w miłości, nie jest jednym z męczenników, lecz prawdziwym Bogiem.

Jezus zmartwychwstał i otacza nas opieką. Charbel, mimo że odszedł z tego świata, troszczy się o innych; za jego przyczyną dzieje się wiele cudów, uzdrowień.

Panie Jezu, rozlej w naszych sercach miłość, tak jak rozlałeś ją w sercu św. Szarbela.

Wniebowstąpienie Pana Jezusa

Być chrześcijaninem nie znaczy być tylko zapatrzonym w niebo. Chrystus nie odpowiadał na pytania dotyczące nieba, końca świata czy liczby zbawionych. On przyszedł po to, aby nas nauczyć, jak żyć Bożą miłością już tutaj, w doczesności. Jezus nie opisuje nieba, lecz wskazuje nam drogę do niego poprzez ziemię. Poleca nam żyć tak, aby Jego królestwo było widoczne już teraz i tutaj, na ziemi.

W Szarbelu widziano białego męczennika. Ofiarował on bowiem siebie Bogu jako ofiarę całopalną, chcąc wyprosić miłosierdzie dla świata przepełnionego grzechem.

Święty Szarbelu, wstaw się za nami u Boga, aby wlał w nasze serca żywą wiarę, silną nadzieję i gorącą miłość.

Zesłanie Ducha Świętego

Każdy z nas potrzebuje darów Ducha Świętego: mądrości, męstwa, świętości, roztropności... Potrzebujemy tych darów, aby nie popaść w cynizm, egoizm, ateizm, materializm, przewrotność czy okrucieństwo wobec słabszych.

A Szarbel? „Zimą 1875 roku, pewnego wieczoru, niedługo przed rozpoczęciem życia pustelniczego, lampę w jego zakonnej celi złośliwie napełniono wodą zamiast oliwą, lecz wielu naocznych świadków, ku swojemu zdziwieniu również pomocnik odpowiedzialny za ten paskudny żart, zobaczyło, jak płomień rozbłysnął i palił się przez całą noc! Ileż duchowych znaków pokazujących Bożą czułość w tym cudzie! A szczególnie znak Pięćdziesiątnicy!”.

Szarbel dawał się prowadzić Pocieszycielowi i działał On w jego życiu. Zakonnik nieustannie modlił się do Ducha Świętego o to, aby zechciał obrać sobie mieszkanie w każdym człowieku i by przemieniał jego duszę.

Jako przepełniony pokorą mnich i asceta, Charbel stał się wysłannikiem Ducha Świętego do współczesnego świata, który jest pyszny i gadatliwy.

Święty Szarbelu, wyproś nam tę łaskę, aby nasze serca zawsze były przepełnione pokorą.

Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny

Przez chrzest zostaliśmy zanurzeni w świętości samego Boga. W świętości, którą Maryja osiągnęła w stopniu najwyższym – dzięki łasce uprzedzającej wysłużonej przez Syna. Maryja była wierna swemu powołaniu i otrzymanej łasce do końca. Była wierna wiernością heroiczną. To znak, że i my możemy powierzyć Bogu wszystko: naszą przeszłość, teraźniejszość i przyszłość.

Maryja została wzięta do nieba. Nie umarła. To niezwykły przywilej.

A Szarbel? Zmarł, ale po jego śmierci widziano niezwykłe zjawisko. Od chwili pochowania mnicha nad jego grobem rozciągała się niezwykła poświata, przez wiele dni. Było to pierwsze z niezwykłych zjawisk, które przyciągały do klasztoru w Annaya tłumy. Ciało eremity nie uległo rozkładowi, co potwierdziła komisja lekarska obecna przy ekshumacji. I przez kilkadziesiąt lat wydobywał się z tego ciała płyn o właściwościach uzdrawiających.

Święty Szarbelu, wonne kadzidło cedrów Libanu, wstawiaj się za nami u Boga.

Ukoronowanie Najświętszej Maryi Panny na Królową nieba i ziemi

Jesteśmy powołani do naśladowania Maryi i do zdumiewania się wraz z Nią wielkimi rzeczami, które Bóg uczynił z miłości do ludzi. Ona jest naszą Wspomożycielką i Pośredniczką Bożej łaski. Za przykładem św. Jana Pawła II zawierzmy Jej siebie, naszych bliskich i całą ludzkość. Z Nią możemy stać się świętymi, czyli portretami Boga na ziemi.

Szarbel stał się świętym dzięki swojej matce, Brigitcie. Dzięki niej podjął decyzję o pójściu za głosem powołania. Jego matka miała wątpliwości odnośnie do wyboru przez Youssefa (bo takie imię otrzymał na chrzcie świętym Charbel) życia zakonnego i próbowała zmienić jego plany. Widząc jednak, że jest to niemożliwe, przestrzegła go, że jeśli nie będzie przykładnym mnichem, ma wrócić do domu. Charbel obiecał matce, że tak zrobi, jeśli nie będzie mógł być wzorowym kapłanem. I pozostał w zakonie. A w przyszłości został okrzyknięty przez wiernych i ogłoszony oficjalnie przez papieża świętym.

Święty Szarbelu, światło oświecające Kościół Boży, bądź naszym orędownikiem w niebie.

ROZWAŻANIA POCHODZĄ Z KSIĄŻKI Różaniec ze św. Charbelem.

ZOBACZ WIĘCEJ: boskieksiazki.pl.