Reklama

Sanktuaria

Zaginiony wizerunek

Michałów – niewielka parafia na przepięknym Ponidziu i miejscowość słynąca z wielkiej stadniny, kiedyś przyciągała otoczonym kultem wizerunkiem Najświętszej Maryi Panny znajdującym się w kościele św. Wawrzyńca. O śladach zaginionego obrazu i Bractwa Pocieszenia pozostało niewiele informacji

Niedziela kielecka 43/2014, str. 4-5

[ TEMATY ]

sanktuarium

WD

Kościół pw. św. Wawrzyńca w Michałowie

Kościół pw. św. Wawrzyńca w Michałowie

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Pierwszy kościół na cześć św. Wawrzyńca powstał w Michałowie w 1375 r. Jego fundatorem był Mikołaj z Młynów, kanonik krakowski i prepozyt skalbmierski. Świątynię uposażyli jego krewni Dobiesław, kasztelan krakowski, i jego brat Janusz, stolnik sandomierski. Drewniana świątynia przetrwała niecały wiek. W połowie XV wieku stanęła na jego miejscu murowana świątynia z ciosu kamiennego. Dziedzicem wsi był w tym czasie Jan Kurozwęcki herbu Róża, plebanem Paweł z Jeżowa.

Dziesięciny z Michałowa

Uposażenie kościoła stanowiły dziesięciny z Michałowa, Młodzaw Wielkich, Bielczowa i Lipna. Przez jakiś czas od końca XVI wieku istniała nawet przy parafii szkoła. Michałów należał w tym czasie już do klucza pińczowskiego, stanowiącego własność rodu Myszkowskich. Świątynię konsekrował bp krakowski Tomasz Oborski 19 lipca 1920 r. Pamiątkę poświęcenia obchodzono w drugą niedzielę po św. Małgorzacie. Z upływem czasu kościół uległ ruinie. Świątynia była w tak złym stanie, że groziła zawaleniem. Wierni Michałowa i okolic zmuszeni byli uczęszczać na nabożeństwa do sąsiednich kościołów.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

W 1852 r., z pomocą dziedziczki dóbr michałowskich Amelii Dembińskiej, wdowy po Ludwiku Dembińskim – dziedzicu dóbr Góry, udało się odbudować kościół. Projekt architektoniczny nowej świątyni wykonał budowniczy powiatu miechowskiego W. Felicjan Frankowski. Budowę zakończono 1 października 1853 r. W prace zaangażowali się także sami mieszkańcy. Koszty budowy i urządzenia kościoła sfinansowali Amelia Dembińska, dziedzic wsi Zagajówek, należącej do parafii Michałowskiej – Hipolit i Magdalena z Kollerów, miejscowy proboszcz ks. Konstanty Rodkiewicz i włościanie wsi Michałów i Zagajówek. Z upoważnienia bp. Macieja Majerczaka świątynię poświęcił w 26 maja 1891 r. bp Tomasz Kuliński.

„W uroczystość i uczniowie szkoły powiatowej Pińczowskiej pod przewodnictwem X. Szudejko śpiewali pobożne hymny. Rozczulający był widok patrzeć na lud od kilkunastu lat zmuszony uczęszczać do sąsiednich kościołów na nabożeństwo, składający modły przed ołtarzem w kościele, do którego wzniesienia przez dwa lata własnemi rękami się przykładał” – opisywał wspomnienia mieszkańców ks. Franciszek Nawarra.

Reklama

Zaginiony obraz i dawny kult

Świątynię wybudowano w neoklasycystycznym stylu. „Kościół zbudowany w kształcie łodzi, zwróconej ku wschodowi, ukośnym czworokątem. Fronton, tworzy dwupiętrowa wieża, w górnej kondygnacji mająca z trzech stron po dwa okienka romańskie, przedzielone kolumienką. Od zachodu do nawy przybudowane są kruchta i zakrystia. Prezbiterium, węższe od nawy, przedziela od niej owalny łuk – tęcza – informował ks. Wiśniewski. – Zewnętrzne ściany świątyni zdobią pilastry, na kapitelach wspiera się piękny gzyms w kształcie doryckiego belkowania ozdobionego tryglifami i gronami”. Opisując wnętrze świątyni, ks. Jan Wiśniewski zwraca uwagę na obraz z ołtarza bocznego otaczany kultem. „Piękny obraz Matki Bożej z Dzieciątkiem ma na głowie jakby węgierską koronę”. Wcześniej pisał, że „obraz miał liczne wota. Ks. Miroszewski proboszcz swym kosztem ofiarował na obraz sukienkę srebrną i serce srebrne wyzłacane łańcuszkiem. Austriacki rząd w 1807 roku zabrał tę sukienkę, 6 wotów i 4 łubki do mennicy”. Nie znamy dalszych losów obrazu. Trudno znaleźć w źródłach kiedy i w jakich okolicznościach został zabrany z kościoła. Należy domyślać się, że o kult Matki Bożej szczególnie troszczyło się Bractwo Pocieszenia NMP. Powstało ono z inicjatywy ks. Piotreckiego 30 kwietnia 1713 r. Zostało zatwierdzone przez generała Augustianów we Florencji i Konsystorz Krakowski w 1755 r. W parafii był obchodzony uroczyście odpust Bracki Pocieszenia NMP w pierwszą niedzielę po oktawie Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. W Michałowie obchodzono trzy odpusty 10 sierpnia – na św. Wawrzyńca – patrona parafii, Odpust Bracki Pocieszenia NMP od 1713 roku oraz odpust konsekracji nowego kościoła 26 maja.

Reklama

We wnętrzu świątyni znajdują się trzy ołtarze. Dwa boczne i główny ołtarz utrzymane są stylu barokowym. Z lewym bocznym ołtarzu znajduje się stary obraz ze sceną męczeńskiej śmierci św. Wawrzyńca. Nieznany malarz ukazał moment, kiedy ciało męczennika oprawcy kładą na rozpalonej kracie. Po drugiej stronie znajduje się utrzymany w innej stylistyce współczesny wizerunek Matki Bożej Częstochowskiej, zakupiony podczas jednej z pielgrzymek na Jasną Górę przez pątników z parafii. Prawdopodobnie nie dowiemy się, kto jest autorem pięknego obrazu w ołtarzu głównym, na którym malarz przedstawił śmierć św. Franciszka, podtrzymywanego przed dwóch aniołów. Obraz pochodzi z połowy XVIII wieku. Długo jego autorstwo przypisywano Szymonowi Czechowiczowi lub Franciszkowi Smuglewiczowi. Wskazywała na to zachowana od 1943 r. dokumentacja dotycząca konserwacji obrazu wykonanej w czasach okupacji przez Stefana Styczyńskiego i jego pracownię w Krakowie. Innego zdania jednak jest profesor z Krakowa, który niedawno oglądał dzieło. Po analizie obrazu wykluczył on autorstwo Smuglewicza – mówił Ksiądz Proboszcz.

Kochają modlitwę różańcową

Parafianie, zwłaszcza starsi, mają wielkie nabożeństwo do Matki Bożej. Co środa kilkadziesiąt osób modli się nowenną do Matki Bożej w kościele przed ołtarzem Matki Bożej Częstochowskiej. – Nowennę wprowadziliśmy po peregrynacji kopii Cudownego Obrazu Jasnogórskiego w 2007 r. – mówi proboszcz ks. Jerzy Piwowarczyk. Okazuje się, że w Michałowie mieszkańcy kochają modlitwę różańcową, która jest dla nich siłą na każdy dzień i orężem w trudnościach. W parafii istnieje siedem kół różańcowych. Pięć kół w Michałowie, jedno z Pawłowic i jedno z Zagajówka. Koła różańcowe mają swój sztandar z wizerunkiem Matki Bożej, który niosą w podczas każdej procesji. – Koła to ponad setka osób zaangażowanych w permanentną modlitwę za rodziny, za Kościół, za chorych, za siebie na wzajem. Być może jest to pokłosie dużego kultu maryjnego związanego z zaginionym wizerunkiem maryjnym i istniejącym w XVIII wieku Bractwem Pocieszenia NMP – mówi Proboszcz. Członkinie kół różańcowych licznie reprezentowały parafię na Diecezjalnej Pielgrzymce Kół Różańcowych w Piotrkowicach.

Dzięki zaangażowaniu Proboszcza i ofiarności wiernych kościół i otoczenie w ostatnich latach bardzo się zmieniły. Wymieniono okna, poddano konserwacji organy, odnowiono zabytkowe figury Michała Archanioła i Anioła Stróża na zwieńczeniu bramy wejściowej, wykonano nowe ogrodzenie wokół kościoła, meble do zakrystii, na placu i dookoła kościoła położono chodnik z kostki i posadzono nowe drzewa.

* * *

Czy wiesz że…?

W Pawłowicach znajduje się zabytkowa kapliczka Matki Bożej. Każdego roku 3 maja, w uroczystość Matki Bożej Królowej Polski zbierają się tutaj wszyscy na Mszy św. Niedawno kapliczkę gruntownie odrestaurowano. Troszczą się o nią mieszkańcy Pawłowic.

W 1657 r. w Michałowie miał przebywać hetman Stefan Czarniecki. Kazał on powiesić za zdradę dwóch arian, którzy spieszyli z listem do generała szwedzkiego Würca.

Michałów słynie z najlepszej w kraju stadniny koni rasy arabskiej. Założycielem i twórcą potęgi stadniny był Ignacy Jaworowski. Został pochowany na cmentarzu w Michałowie.

Na placu kościelnym stoi zabytkowa figura. Jest to krzyż dwustronny wykonany z białego kamienia pińczowskiego z 1826 r.

2014-10-23 11:13

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Remont „Serca”

Niedziela szczecińsko-kamieńska 23/2020, str. VI

[ TEMATY ]

wywiad

sanktuarium

Szczecin

remont

Adam Szewczyk

Sanktuarium Najświętszego Serca Pana Jezusa w Szczecinie

Sanktuarium Najświętszego Serca Pana Jezusa w Szczecinie

O remoncie szczecińskiego sanktuarium NSPJ z kustoszem tego świętego miejsca ks. dr. Jarosławem Staszewskim SChr rozmawia Adam Szewczyk.

Od dłuższego czasu trwa zakrojony na wielką skalę i zaplanowany na lata remont szczecińskiego sanktuarium Najświętszego Serca Pana Jezusa. To jedno z najpoważniejszych przedsięwzięć tej 18,5-tysięcznej parafii, w której posługuje 12 księży, a proboszczem od siedmiu lat jest ks. Staszewski. Jak wyglądać będzie kościół po tak gruntownej renowacji? Co jeszcze jest do zrobienia, by to słynące łaskami Bożego Miłosierdzia sanktuarium w pełni odzyskało swój blask?

CZYTAJ DALEJ

Święty Jan Nepomucen

Niedziela podlaska 20/2001

[ TEMATY ]

święty

Arkadiusz Bednarczyk

Św. Jan Nepomucen z kościoła w Lutczy

Św. Jan Nepomucen z kościoła w Lutczy

Św. Jan Nepomucen urodził się w Pomuku (Nepomuku) koło Pragi. Jako młody człowiek odznaczał się wielką pobożnością i religijnością. Pierwsze zapiski o drodze powołania kapłańskiego Jana pochodzą z roku 1370, w których figuruje jako kleryk, zatrudniony na stanowisku notariusza w kurii biskupiej w Pradze. W 1380 r. z rąk abp. Jana Jenzensteina otrzymał święcenia kapłańskie i probostwo przy kościele św. Galla w Pradze. Z biegiem lat św. Jan wspinał się po stopniach i godnościach kościelnych, aż w 1390 r. został mianowany wikariuszem generalnym przy arcybiskupie Janie. Lata życia kapłańskiego św. Jana przypadły na burzliwy okres panowania w Czechach Wacława IV Luksemburczyka. Król Wacław słynął z hulaszczego stylu życia i jawnej niechęci do Rzymu. Pragnieniem króla było zawładnąć dobrami kościelnymi i mianować nowego biskupa. Na drodze jednak stanęła mu lojalność i posłuszeństwo św. Jana Nepomucena.

Pod koniec swego życia pełnił funkcję spowiednika królowej Zofii na dworze czeskim. Zazdrosny król bezskutecznie usiłował wydobyć od Świętego szczegóły jej spowiedzi. Zachowującego milczenie kapłana ukarał śmiercią. Zginął on śmiercią męczeńską z rąk króla Wacława IV Luksemburczyka w 1393 r. Po bestialskich torturach, w których król osobiście brał udział, na pół żywego męczennika zrzucono z mostu Karola IV do rzeki Wełtawy. Ciało znaleziono dopiero po kilku dniach i pochowano w kościele w pobliżu rzeki. Spoczywa ono w katedrze św. Wita w bardzo bogatym grobowcu po prawej stronie ołtarza głównego. Kulisy i motyw śmierci Świętego przez wiele lat nie był znany, jednak historyk Tomasz Ebendorfer około 1450 r. pisze, że bezpośrednią przyczyną śmierci było dochowanie przez Jana tajemnicy spowiedzi. Dzień jego święta obchodzono zawsze 16 maja. Tylko w Polsce, w diecezji katowickiej i opolskiej obowiązuje wspomnienie 21 maja, gdyż 16 maja przypada św. Andrzeja Boboli. Jest bardzo ciekawą kwestią to, że kult św. Jana Nepomucena bardzo szybko rozprzestrzenił się na całą praktycznie Europę.

W wieku XVII kult jego rozpowszechnił się daleko poza granice Pragi i Czech. Oficjalny jednak proces rozpoczęto dopiero z polecenia cesarza Józefa II w roku 1710. Papież Innocenty XII potwierdził oddawany mu powszechnie tytuł błogosławionego. Zatwierdził także teksty liturgiczne do Mszału i Brewiarza: na Czechy, Austrię, Niemcy, Polskę i Litwę. W kilka lat potem w roku 1729 papież Benedykt XIII zaliczył go uroczyście w poczet świętych.

Postać św. Jana Nepomucena jest w Polsce dobrze znana. Kult tego Świętego należy do najpospolitszych. Znajduje się w naszej Ojczyźnie ponad kilkaset jego figur, które można spotkać na polnych drogach, we wsiach i miastach. Często jest ukazywany w sutannie, komży, czasem w pelerynie z gronostajowego futra i birecie na głowie. Najczęściej spotykanym atrybutem św. Jana Nepomucena jest krzyż odpustowy na godzinę śmierci, przyciskany do piersi jedną ręką, podczas gdy druga trzyma gałązkę palmową lub książkę, niekiedy zamkniętą na kłódkę. Ikonografia przedstawia go zawsze w stroju kapłańskim, z palmą męczeńską w ręku i z palcem na ustach na znak milczenia. Również w licznych kościołach znajdują się obrazy św. Jana przedstawiające go w podobnych ujęciach. Jest on patronem spowiedników i powodzian, opiekunem ludzi biednych, strażnikiem tajemnicy pocztowej.

W Polsce kult św. Jana Nepomucena należy do najpospolitszych. Ponad kilkaset jego figur można spotkać na drogach polnych. Są one pamiątkami po dziś dzień, dawniej bardzo żywego, dziś już jednak zanikającego kultu św. Jana Nepomucena.

Nie ma kościoła ani dawnej kaplicy, by Święty nie miał swojego ołtarza, figury, obrazu, feretronu, sztandaru. Był czczony też jako patron mostów i orędownik chroniący od powodzi. W Polsce jest on popularny jako męczennik sakramentu pokuty, jako patron dobrej sławy i szczerej spowiedzi.

CZYTAJ DALEJ

Pielgrzymka Kobiet na Jasną Górę.

2024-05-21 16:21

s. Ewa Kata CSMM

Wzięło w niej udział ok. 2300 kobiet z całej Polski. Diecezję legnicką reprezentowało 60 pań z różnych stron diecezji.

Przybyły one w ramach pielgrzymki autokarowej, zorganizowanej przez Diecezjalne Duszpasterstwo Kobiet Diecezji Legnickiej im. św. Rity. Mottem spotkania były słowa św. s. Faustyny: „Pójdę ufna za Tobą”. Dzień pielgrzymowania przypadał w niedzielę Zesłania Ducha Świętego, dlatego podczas drogi autokarem, jak i na Jasnej Górze, rozlegało się modlitewne wołanie o dary Ducha Świętego. Grupę pielgrzymów prowadzili duchowo: ks. Krzysztof Wiśniewski i s. Ewa Kata ze Zgromadzenia Sióstr św. Marii Magdaleny od Pokuty. Uczestniczyła też w pielgrzymowaniu s. Olga Soroka z tegoż zgromadzenia. Współorganizatorką była Jolanta Urbańska.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję