Uroczysta inauguracja roku akademickiego w Wyższym Seminarium Duchownym w Łodzi 6 października (poniedziałek), godz. 10. Rozpoczęcie Mszą św. w archikatedrze.
W minioną niedzielę w parafii pw. Miłosierdzia Bożego w Pabianicach odbyły się święcenia diakonatu połączone z uroczystością obłóczyn. Mszy św. przewodniczył bp Ireneusz Pękalski. W naszej diecezji do grona dziesięciu posługujących dołączył diakon Adam Gontarz. Od teraz będzie razem z nimi stanowił przedłużenie miłosiernych rąk Księdza Biskupa poprzez posługę liturgiczną, sakramentalną, służbę biednym czy chorym. Diakonat poprzedza prezbiterat, czyli właściwe święcenia kapłańskie.
Ponadto ośmiu kleryków trzeciego roku: Maciej Chodowski, Kamil Gregorczyk, Łukasz Kaczmarek, Karol Kowalik, Jakub Najder, Mateusz Stolarczyk, Mateusz Wójtowicz oraz Robert Zientera przyjęło szatę duchowną znak oddania Jezusowi. Uroczystość tę nazywa się zwyczajowo obłóczynami, ponieważ celem alumnów było przyoblec się w zbroję Bożą, o której pisze św. Paweł w szóstym rozdziale Listu do Efezjan, czyli gotowość do głoszenia Ewangelii słowem i życiem.
Uroczystość poprzedziły duchowe przygotowania. Fundament rekolekcji ignacjańskich w całkowitym milczeniu poprowadził o. Remigiusz Recław TJ wraz ze wspólnotą Mocni w Duchu. On także podczas uroczystych obłóczyn wygłosił homilię do parafian, rodzin, zaprzyjaźnionych wspólnot i przyjaciół kleryków. Podkreślił w nim wezwanie do pójścia drogą prawd ewangelicznych dla wszystkich zarówno młodych księży, jak i zebranych. Przy wyjściu z kościoła trudno było nie zauważyć gwarnego grona gości. W imieniu przyjmujących strój duchowny oraz diakona pragnę wyrazić wdzięczność za modlitwę czytelnikom „Niedzieli Łódzkiej”.
Neoprezbiterzy z bp. Grzegorzem Kaszakiem i bp. Piotrem Skuchą
Nasza diecezja ma od soboty 23 maja trzech nowych kapłanów. W wigilię uroczystości Zesłania Ducha Świętego święcenia przyjęli z rąk bp. Grzegorza Kaszaka diakoni – Karol Nędza, Michał Fucia i Arian Łukowicz. Od tego momentu zasilili Prezbiterium Kościoła sosnowieckiego. Ks. Karol Nędza pochodzi z parafii Matki Bożej Anielskiej w Dąbrowie Górniczej, ks. Michał Fucia z parafii Matki Bożej Różańcowej w Sosnowcu, a rodzinną parafią ks. Adriana Łukowicza jest wspólnota Najświętszego Serca Pana Jezusa w Mysłowicach.
Arcybiskup Kupny i Prezydent Sutryk odwiedzili katolicką szkołę
2026-01-09 14:22
ks. Łukasz
mat. pras
Arcybiskup Józef Kupny oraz prezydent Wrocławia Jacek Sutryk odwiedzili dziś Katolicki Zespół Szkolno-przedszkolny przy ul. Paulińskiej 14, prowadzony przez Fundację Bonum Educationis. Goście z uznaniem wypowiadali się o rozwoju placówki, która od kilku lat z powodzeniem funkcjonuje we Wrocławiu.
Podczas spotkania z zarządem Fundacji rozmawiano o możliwościach dalszego poszerzania katolickiej oferty edukacyjnej dla dzieci i młodzieży w mieście. Podkreślano, że dobra edukacja to nie tylko przekazywanie wiedzy, ale również formowanie osobowości młodego człowieka w oparciu o wartości wypływające z chrześcijaństwa.
Saul wyrusza z trzema tysiącami wybranych, aby schwytać Dawida. Liczba podkreśla przewagę króla i jego lęk. Dawid żyje wśród skał i jaskiń, na ziemi pogranicza. Tam serce uczy się zawierzenia. Saul wchodzi do jaskini. Dawid z ludźmi pozostaje w głębi. W ustach towarzyszy pojawia się odczytanie chwili jako znaku od Boga. Dawid podchodzi i odcina rąbek płaszcza. Ten gest wygląda drobno, a płaszcz w Biblii niesie znaczenie godności i władzy. Tekst mówi, że „zadrżało serce” Dawida. W hebrajskim pobrzmiewa (wayyak lēb), uderzenie sumienia. Wystarcza mu sam znak. Zatrzymuje swoich ludzi i wypowiada słowa o „pomazańcu Pana” (māšîaḥ JHWH). Namaszczenie wiąże króla z decyzją Boga także w czasie błędu króla. W tej księdze rąbek płaszcza już raz pojawił się przy Saulowej utracie królestwa. Rozdarcie płaszcza w 1 Sm 15 towarzyszyło wyrokowi Samuela. Tutaj odcięty rąbek zapowiada zmianę, a Dawid nie przyspiesza jej przemocą. Wychodzi za Saulem, woła go i pada na twarz. Nazywa Saula „panem moim, królem”. Pokora otwiera przestrzeń prawdy. Dawid pokazuje skrawek płaszcza jako dowód, że jego ręka nie szuka krwi. Wzywa Pana na sędziego i oddaje Mu spór. Brzmi przysłowie o złu, które rodzi zło. Dawid nie chce podtrzymywać tej fali. Słowo i gest poruszają Saula. Król płacze i uznaje sprawiedliwość Dawida. Prosi o przysięgę w sprawie potomstwa, bo królowanie w Izraelu dotyka pamięci rodu i imienia. Dawid przysięga. Opowiadanie rysuje obraz władzy poddanej Bogu i serca, które wybiera miłosierdzie w chwili największej przewagi. W tej scenie zwycięstwo ma kształt opanowania, a jaskinia staje się szkołą serca.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.