W patrujemy się w Twoją świętej Ikonę, nazwaną Hodegetrią, gdyż jej cechą jest takie usytuowanie Matki, że na lewej ręce, blisko serca, trzyma swojego Syna Jezusa, a prawą ręką wskazuje wszystkim, że do Niego trzeba zmierzać – ukazuje Jezusa jako cel naszej ziemskiej wędrówki. Jest zatem Maryja naszą Przewodniczką. Jezus w swojej lewej ręce trzyma księgę Ewangelii, prawą zaś unosi w górę w geście nauczyciela, władcy, w geście błogosławieństwa. Jezus – Dzieciątko na ramieniu Matki jest okryty czerwonym płaszczem, który oznacza męczeństwo, ale i godność królewską. Patrzy na nas wzrokiem przenikliwym, odpowiedzialnym i świadomym. Obydwie twarze łączy wyraz troskliwego zamyślenia i powagi. Wymowa Hodegetrii jest bardzo ważna zarówno w kontekście biblijnym, jak i teologicznym oraz ewangelicznego posłannictwa.
W jasnogórskiej Ikonie Maryja pokazuje nam nieustannie Jezusa, mówiąc: To jest Syn mój – Syn Boży, Jego słuchajcie. Jest On bowiem Zbawicielem, Emmanuelem – Bogiem z nami. Przybliżanie nam Jezusa przez Jego Matkę w Jej świętym wizerunku płynie z Bożego natchnienia i z Bożej łaski, i daje człowiekowi szansę wewnętrznej przemiany: odrzucenia grzechu i naprawienia wyrządzonej krzywdy, uratowania siebie i swoich najbliższych. Czyż może być coś ważniejszego i piękniejszego?
Przychodzimy do Ciebie, Matko nasza – Matko tej dobrej przemiany, prosząc, byś uczyła nas głębokiego zapatrzenia się w Twojego Syna i przylgnięcia do Jego Ewangelii. Wchodzimy w wielkiej rzeszy na tę naszą górę przemiany, świadomi tego, ze dziś przed Twoim częstochowskim świętym Wizerunkiem łączą się ze sobą i z Panem Bogiem rodacy na całym świecie – w dalekiej Ameryce, Afryce, Azji, Australii i w wielu zakątkach ziemi. Twój obraz jest bowiem jednym z najbardziej rozpoznawanych na świecie symboli Kościoła katolickiego w Polsce.
Przyjmij, Maryjo, tę naszą gorącą modlitwę o wewnętrzne nawrócenie Polaków, o to, byśmy przejęli się nauką Twojego Syna i wzięli sobie do serca lekcję krzyża oraz nauczanie Kościoła. Wszystko można jeszcze naprawić, uzdrowić, ale trzeba czystych intencji, szczerych chęci trwania w prawdzie i wzajemnej miłości.
Zwracamy się dziś do Ciebie, Matko Najświętsza, słowami starej pieśni pielgrzymkowej: „Matko Częstochowska, ratuj nas w potrzebie, może ostatni raz jesteśmy u Ciebie...”.
Ks. Kwieciński podarował rodzinom wiele kopii cudownego wizerunku Matki Bożej Piekoszowskiej na pamiątkę jubileuszu
W sanktuarium Matki Bożej Piekoszowskiej bp Andrzej Kaleta będzie modlił się z parafianami 23 maja z racji odpustu.
Kustosz ks. Zygmunt Kwieciński zachęca do powierzenia Jej swoich trosk i modlitwy za Jej wstawiennictwem. Przyznaje, że zawsze odczuwa Jej opiekę, zwłaszcza w swojej długoletniej pracy misyjnej. Przypomina również, że po śmierci ich ojca jego mama jego samego (miał wtedy pół roku) i jego rodzeństwo, powierzyła opiece Maryi. – W 2009 r. powróciłem z pracy misyjnej w Kazachstanie do Polski i oddałem się do dyspozycji biskupa Ryczana, a on zaproponował mi posługę w sanktuarium w Piekoszowie. To czwarta parafia poświęcona Matce Bożej, w jakiej pracuję. Dla mnie są to znaki Jej prowadzenia – mówi.
Autorstwa Jan Matejko - fragment, Domena publiczna, commons.wikimedia
Św. Jan z Dukli
Święty Jan z Dukli urodził się na galicyjskiej ziemi, na przełęczy Karpackiej, w Dukli w 1414 r. Został dobrze wychowany przez bogobojnych rodziców. Rodzice posłali go do szkół w Krakowie. Jako młodzieniec otrzymał od Boga powołanie kapłańskie i zakonne. Wstąpił do Zakonu Franciszkanów Konwentualnych. Został wyświęcony na kapłana. Pracował w Krośnie i we Lwowie. Pod wpływem św. Jana Kapistrana przeniósł się do franciszkanów obserwantów, czyli bernardynów. I tu zasłynął jako kaznodzieja, wytrwały spowiednik, szerzyciel czci do Męki Pańskiej i Matki Bożej. Pod koniec życia stracił wzrok. Umarł w uroczystość św. Michała Archanioła, w środę 29 września 1484 r. Jan Paweł II kanonizował go 10 czerwca 1997 r. w Krośnie. Relikwie jego spoczywają w Dukli. Św. Jan z Dukli jest patronem diecezji przemyskiej. Co to znaczy, że jest naszym patronem? jakie wnioski z tego wynikają dla nas? Wynikają z tego dwa główne zadania. Po pierwsze, mamy uznać, że św. Jan jest naszym niebieskim opiekunem i orędownikiem. Stąd też winniśmy mu polecać często sprawy naszego życia. Drugie zadanie, jakie mamy wobec naszego patrona w niebie – to naśladować go w życiu. Każdy święty zostawia nam swoje chrześcijańskie życie jako testament do realizowania. Wszyscy jesteśmy zobowiązani ten testament rozpoznać i go wypełniać w kontekście naszego powołania, czyli inaczej mówiąc: jesteśmy zobowiązani do naśladowania naszych świętych. Pytamy się dzisiaj na nowo, jakie przesłanie zostawił nam św. Jan z Dukli, w czym go winniśmy naśladować? By odpowiedzieć na to pytanie, sięgnijmy do modlitwy: „Boże, Ty obdarzyłeś błogosławionego Jana z Dukli, kapłana, cnotami wielkiej pokory i cierpliwości, spraw, abyśmy naśladując jego przykład, otrzymali podobną nagrodę”. Św. Jan z Dukli wyznawał wiarę nie tylko w swoich kazaniach, ale przede wszystkim swoim życiem. Jak wyznajesz wiarę jako ojciec, jako matka, żona, mąż, dziecko, synowa, zięć? Czy Bóg zajmuje w twoim życiu pierwsze miejsce? Jeżeli w życiu Pan Bóg jest naprawdę na pierwszym miejscu, to wszystko się właściwe układa. Wiarę wyznajemy nie tylko w kościele, na modlitwie, ale całym swoim życiem. Dzisiaj, Bogu dzięki, nie prześladują nas za wiarę. Nie idziemy do więzień, nie zwalniają nas z pracy. Nie mamy niepokoju o konsekwencje naszego świadczenia o wierze.
Ikony można kontemplować przy dźwiękach muzyki organowej w przestrzeni kościoła św. Marcina.
W kościele św. Marcina na Ostrowie Tumskim, w jednej z najstarszych świątyń Wrocławia, można doświadczyć niezwykłego połączenia muzyki i obrazu.
Metropolitalne Studium Organistowskie oraz Duszpasterstwo Środowisk Twórczych zapraszają we wszystkie soboty lipca, od godzin 19.00 do 21.00, na Letnie Prezentacje Organowe połączone z wystawą ikon autorstwa ks. Łukasza Krawczyka i Moniki Kryniewicz. 4 lipca podczas inauguracji cyklu słowo wprowadzające do wystawy wygłosił jej kurator Paweł Jaszczuk, o ikonach opowiedziała także Monika Kryniewicz. Modlitwę poprowadzili ks. Zdzisław Madej i ks. Igor Urban.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
