Chrześcijaństwo jako religia, a w nim i Kościół katolicki, do którego należymy, ma wiele świąt. Bez wątpienia najbardziej istotnym z nich jest Wielkanoc. Uroczystość Zmartwychwstania Pańskiego jest bowiem najważniejsza. Wtedy Kościół raduje się ze zmartwychwstania Jezusa Chrystusa. Ta prawda to fundament naszej wiary. Pierwsi uczniowie Syna Bożego zdawali sobie z tego doskonale sprawę, dlatego też św. Paweł Apostoł w Pierwszym Liście do Koryntian poświęca jej tak dużo miejsca, szczególnie w piętnastym rozdziale.

Jeśli zaś chodzi o datę świętowania Wielkanocy, to – w przeciwieństwie do świąt Bożego Narodzenia – wypada ona zawsze w niedzielę. Ów biblijny „pierwszy dzień tygodnia” (por. Mt 28, 1) jest bowiem dniem, w którym Pan Jezus zmartwychwstał. Św. Łukasz Ewangelista relacjonuje nam, że tego samego dnia Chrystus był również obecny na wieczerzy razem z uczniami, idącymi do Emaus (por. Łk 24, 13-35).

Samo wyliczenie konkretnej daty w danym roku ma swoje powiązanie z księżycowym kalendarzem żydowskim i świętowaniem przez naród wybrany Paschy 14. dnia miesiąca Nisan. Najkrócej rzecz ujmując, po wiosennym zrównaniu dnia z nocą, po pełni Księżyca po wiosennym przesileniu, w najbliższą niedzielę obchodzimy święta Wielkanocne zgodnie z obowiązującym kalendarzem gregoriańskim. Dlatego też Wielkanoc wypada między 22 marca a 25 kwietnia (włącznie).