Uroczystość wręczenia tej prestiżowej nagrody odbyła się 28 marca br. podczas publicznego zebrania TN KUL. Spotkanie ubogacili swoją obecnością członkowie TN KUL, biskupi Tadeusz Pikus, Józef Wróbel i Artur Miziński, przełożona generalna Zgromadzenia Sióstr Urszulanek Serca Jezusa Konającego m. Franciszka Sagun oraz współpracownicy, krewni i przyjaciele s. Zdybickiej. Jak podkreślał ks. prof. Augustyn Eckmann, prezes TN KUL, laureatkę nagrody zaliczyć można do najważniejszych przedstawicieli współczesnej filozofii bytu. – Jej badania naukowe koncentrują się na filozoficznej problematyce Boga, ateizmu, religii oraz związków religii z innymi dziedzinami kultury. Jej wkład w rozwój tej problematyki jest imponujący – mówił.

S. prof. Zofia J. Zdybicka jest 38. laureatem nagrody, którą otrzymali m.in. kard. Zenon Grocholewski, o. Mieczysław Albert Krąpiec OP, ks. Józef Krukowski i Anna Świderkówna.

Umiłowała prawdę

Osobę laureatki i jej dokonania na polu naukowym przedstawił ks. prof. Piotr Moskal. – Ten, komu dane było spotkać się z s. prof. Zofią Zdybicką, wie, że spotkał się z człowiekiem mądrym i dobrym. Umiłowanie prawdy i jej ukazanie, służba prawdzie – oto, co charakteryzuje laureatkę – mówił. Jak przypomniał, s. Zofia Józefa Zdybicka urodziła się 5 sierpnia 1928 r. w Kraśniku Lubelskim. Po zdaniu egzaminu dojrzałości wstąpiła do Zgromadzenia Sióstr Urszulanek Serca Jezusa Konającego. W 1956 r. rozpoczęła studia na Wydziale Filozofii Chrześcijańskiej Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego i od tego czasu pozostała na uczelni, przechodząc drogę kariery naukowej aż po uzyskanie tytułu profesora. Pierwsze kroki w uprawianiu filozofii s. Zdybicka stawiała pod kierunkiem wielkich osobowości, m.in. bp. Karola Wojtyły i o. Mieczysława A. Krąpca. Te spotkania pozostawiły trwały ślad w jej osobistym i naukowym życiu.

Podejmując liczne funkcje na uczelni, Siostra Profesor prowadziła szeroką działalność dydaktyczną. – Jej niejako koronne zajęcia to wykłady kursoryczne i monograficzne z filozofii Boga i filozofii religii. Wypromowała ok. 100 magistrów i 25 doktorów, z których kilku uzyskało stopień doktora habilitowanego oraz tytuł profesora. Jej dorobek naukowo-badawczy to blisko 400 tekstów naukowych i popularnonaukowych – wyliczał ks. prof. Moskal. Jak podkreślał laudator, s. prof. Zofia Zdybicka jest jednym z głównych przedstawicieli Filozoficznej Szkoły Lubelskiej. Naukowo porusza się w ramach filozofii bytu, czyli filozofii, która zmierza do poznania realnie istniejącej rzeczywistości, do jej zrozumienia polegającego na ostatecznościowym wyjaśnieniu. Szczególnie doniosłe i wnikliwe są jej badania nad problemem relacji świat – Bóg, nad transcendencją i immanencją Boga w stosunku do świata, nad partycypacją bytów przygodnych w bycie absolutnym.

W laudacji ks. prof. Moskala podkreślona została niezwykła przyjaźń, jaka łączyła laureatkę nagrody z Janem Pawłem II. – Ostatnie lata to czas świadectwa s. Zdybickiej o największym z naszych mistrzów, o wieloletnim kierowniku Katedry Etyki na Wydziale Filozofii KUL – o Karolu Wojtyle, błogosławionym, a wkrótce świętym papieżu Janie Pawle II. Siostra Profesor nie tylko napisała o Papieżu znakomitą książkę i wiele artykułów, ale także prowadzi szeroką działalność odczytową. Daje świadectwo o Janie Pawle II – mówił Ksiądz Profesor.

Uczennica Jana Pawła II

Po wręczeniu nagrody przez ks. prof. Augustyna Eckmanna – prezesa TN KUL i ks. prof. Mirosława Sitarza – sekretarza generalnego TN KUL głos zabrała s. prof. Zdybicka: – Pragnę serdecznie podziękować za zaszczytne wyróżnienie, które przyjmuję z nieśmiałością, ale i wdzięcznością. Wszystko zawdzięczam uniwersytetowi i moim profesorom, wśród których przez ponad 20 lat był ks. prof. Karol Wojtyła. Na jego heroicznym życiu Kościół już wkrótce przyłoży pieczęć świętości. Chwila to szczególna. Trudno więc, mając możliwość zabrania głosu, nie przypomnieć choć małej cząstki jego wielkiej myśli, która tu przecież się krystalizowała.

Zgodnie z zapowiedzią, Siostra Profesor wygłosiła wykład nt. „Jan Paweł II o potrzebie i roli filozofii w kulturze”. Przywołała fascynację Jana Pawła II człowiekiem, wielką troskę o kształt ludzkiego życia i pragnienie przyjścia mu z pomocą w dziedzinie fundamentalnej, w dziedzinie prawdy o człowieku. Jak zauważyła, jego filozofia skupiła się na pytaniu najważniejszym: Kim jestem, jaki jest sens i cel życia? Nazywając Jana Pawła II konsekwentnym personalistą zarówno w obszarze filozofii, jak i teologii, przywołała wiele jego cennych myśli. – Na osobistym świętym życiu naszego profesora i wielkiego papieża jaśnieje blask prawdy o człowieku, jego uczestnictwie w tworzeniu kultury i cywilizacji prawdy, dobra, życia i miłości. Odczytywanie jego życia i posługi jest dla nas aktualnym wezwaniem, światłem, zachętą i zobowiązującym testamentem, wzywającym do udziału w tworzeniu i odpowiedzialności za kształt współczesnej nauki, filozofii, teologii i kultury – podkreśliła s. prof. Zdybicka.