Reklama

Niedziela Sandomierska

Pomódlmy się za bezrobotnych

4 grudnia będziemy modlić się za bezrobotnych, zagrożonych utratą pracy i poszukujących zatrudnienia. Warto, nie tylko w tym dniu, przyjrzeć się bliżej bezrobociu w naszej diecezji i instytucjom, których zadaniem jest jego zwalczanie

Diecezja sandomierska leży na terenach rolniczych. Miasta, które znajdują się w strukturach diecezji nie należą do wielkich metropolii. Jednak nasza mała Ojczyzna ma w sobie wielki potencjał. Zarówno przyrodniczy, jak i ludzki. Bo ludzie u nas są o wielkim i pracowitym sercu. Tu nikt nie boi się pracy, a czasy wcale nie są przecież łatwe. Największe ośrodki pracy skupione są w miastach, m.in.: Ostrowiec Świętokrzyski, Sandomierz, Nisko, Ożarów, Staszów i Stalowa Wola ze swoimi hutami. W sąsiedztwie zakłady przemysłowe w Gorzycach, i pozostałości po Tarnobrzeskim Okręgu Siarkowym w postaci spółek z branży chemicznej, nawozowej, metalowej. Obok Elektrownia Połaniec i Zakłady Metalowe w Nowej Dębie i kilka innych.

Wiele małych miast i miasteczek położonych w naszym rejonie oferuje wypoczynek, powstaje tu wiele gospodarstw agroturystycznych. Region posiada również niezwykle bogatą florę i faunę. Z punktu widzenia historycznego znajduje się tu wiele zabytków. A dzięki serialowi „Ojciec Mateusz” wiele miejsc pracy powstało w sercu sandomierskiej diecezji – w Sandomierzu. Takich atrakcji historycznych i przyrodniczych w granicach diecezji znajduje się wiele.

Twarze bezrobocia

Reklama

Region diecezji sandomierskiej, podobnie jak ogromna część całego kraju, doświadcza problemu bezrobocia. W naszym kraju pojawiło się na początku lat 90., gdy Polska wstąpiła na drogę przemian społecznych, politycznych i gospodarczych, z gospodarki centralnie planowanej na wolnorynkową. Transformacja ustrojowa lat 90. pokazała nowy „nieznany” wcześniej problem, którym było właśnie bezrobocie. W pierwszym roku transformacji dotknęło prawie miliona osób, powodując zaskoczenie tak dla społeczeństwa, jak również władz. W następnym roku, tj. 1991, liczba bezrobotnych uległa podwojeniu i dopiero w kolejnych latach udało się ten proces przyhamować. Nowa rzeczywistość wymagała szybkiego przystosowania się do nowych warunków i nabycia nowych doświadczeń radzenia sobie z tym problemem. Zmiana ustrojowa pociągnęła za sobą nie tylko zmiany polityczne, ale również gospodarcze i to w skali nie tylko naszego kraju, ale praktycznie wszystkich zaliczanych do bloku wschodniego. Ponadto zmiany te były przeprowadzone jednocześnie. Wiele z dużych zakładów pracy posiadających przestarzałą technologię oraz strukturę organizacyjną, nie oparło się presji i wymaganiom stawianym w nowoczesnej gospodarce, zwłaszcza w wymiarze konkurencji i upadło. W grupie bezrobotnych dominowali zwalniani z podupadających zakładów, głównie były to osoby legitymujące się niskim poziomem wykształcenia, których dodatkowo kwalifikacje zawodowe były praktycznie całkowicie niedopasowane do potrzeb rozwijających się nowych, rynkowych jednostek gospodarczych. Upadek muru berlińskiego w 1989 r., symbolu zimnej wojny, a więc okresu wyścigu zbrojeń, który charakteryzował stosunki krajów wschodu i zachodu przyczynił się do upadku przemysłowej branży militarnej w ZSRR, która napędzała wiele gałęzi przemysłu krajów bloku wschodniego.

Niszcząca siła

Bezrobocie okazało się poważną kwestią społeczno-ekonomiczną. Jest problemem nie tylko indywidualnego bezrobotnego i jego rodziny, ale również ważnym problemem społecznym. Praca zawodowa to element w życiu rodziny, który wpływa na postawy wszystkich jej członków. Pogłębiające się bezrobocie rodziców powoduje u dzieci stopniową izolację w środowisku. Problemy negatywnej samooceny dzieci i młodzieży z rodzin bezrobotnych nasilają się pod wpływem niezaspokojonych, a rozbudzonych przez otoczenie, potrzeb. Wpływa to na osłabienie autorytetu rodziców w opinii dzieci i prowadzi do zachwiania systemu wartości oraz obniżenia w nim takich elementów jak wykształcenie, uczciwa praca, sumienność odpowiedzialność itp. Brak pracy, a więc brak źródła dochodów zmusza bezrobotnych do wyrzeczeń i ograniczeń w zakresie zakupu wielu dóbr. Rodziny bezrobotnych w związku z trudną sytuacją materialną zmuszone są do ograniczenia wydatków tylko do absolutnie koniecznych, maksymalnie ograniczając wydatki na odzież, obuwie, kształcenie i naukę dzieci oraz całkowicie rezygnując np. z kupowania prasy, uczestnictwa swoich dzieci w wycieczkach, obozach czy kołach zainteresowań. W bardzo trudnej sytuacji znajdują się bezrobotni w wieku przedemerytalnym. Zakłady pracy starają się chronić swoich pracowników z najdłuższym stażem, ale takie zwolnienia również mają miejsce (np. zwolnienia grupowe w wyniku restrukturyzacji przedsiębiorstw). Tacy pracownicy mają bardzo ograniczone możliwości przekwalifikowania się i zdolności adaptacyjne do nowych warunków, co w praktyce oznacza bardzo niewielkie szanse na znalezienie nowej pracy. Trudna sytuacja i utrzymujący się stan frustracji może wpływać na pogorszenie się stanu zdrowia.

Bezrobocie nie wybiera

W grupach społecznych dotkniętych długo utrzymującym się bezrobociem brak jest większych szans na znalezienie pracy przez inwalidów, poza nielicznymi etatami, stworzonymi specjalnie dla nich. Praca dla ludzi dotkniętych kalectwem jest nie tylko sposobem zapewnienia bytu, ale również niezrównanym środkiem terapeutycznym utrzymującym ich w równowadze psychicznej i pozwalającym odnaleźć swoje miejsce w społeczeństwie oraz znalezienia w sobie siły radzenia sobie z niepełnosprawnością. Zgodnie z tendencją ogólnoświatową, również w Polsce, do grup w największym stopniu dotkniętych brakiem zatrudnienia należą młodzi ludzie w wieku 18-24 lat. Jako absolwenci nie mogą znaleźć pracy w kierunku wyuczonym, zgodnym z zainteresowaniami, ani żadnym innym. Bezrobocie obniża wiarę młodego człowieka we własne siły, hamuje rozwój osobowości, co może powodować uleganie demoralizacji. Praca dla młodego człowieka jest niezwykle ważna. Daje możliwości rozwoju, zdobywania nowych doświadczeń, określa status społeczny i prestiż. Ma ogromny wpływ na jego identyfikację, ponadto wyzwala aktywność w wielu aspektach życia, niezwiązanych z wykonywaną pracą zarobkową (założenie rodziny itp). Problem niemożności znalezienia pracy zmusza młodych ludzi do emigracji zarobkowej, przez co następuje odpływ potencjału i kapitału siły roboczej. Bezrobotnym potrzebna jest świadomość, że nie są oni sami, że ich bezrobocie nie ma wymiaru jedynie prywatnego, ale publiczny. Bezrobotny informacje płynące z rynku pracy może zdobywać z mediów (prasy lokalnej, magazynów branżowych, radia, telewizji), działających w praktycznie każdym mieście biur doradztwa personalnego, serwisów internetowych poświęconych bezrobociu oraz poprzez bezpośrednie zgłaszanie się do firm.

Na ratunek

Reklama

W poszukiwaniu pracy mieszkańców wspierają instytucje samorządowe: Powiatowe Urzędy Pracy, Agencje Rozwoju Regionalnego, Ochotnicze Hufce Pracy, Centra Kształcenia Praktycznego, Biura Karier znajdujące się przy uczelniach. W ciągu roku odbywają się Targi Pracy, które dają możliwość znalezienia pracy lub odbycia kursów, dających możliwość zdobycia nowych umiejętności.

Również instytucje katolickie starają się pomóc oferując swoje wsparcie np. poprzez wolontariuszy, jak ma to miejsce w Katolickim Centrum Pomocy Rodzinie. Można tam skorzystać z porady prawników czy doradców zawodowych.

Niewątpliwie największą rolę w diecezji odgrywa Caritas, która niestrudzenie realizuje wiele programów wspierania rodzin dotkniętych bezrobociem. Jej oddziały parafialne organizują zbiórki żywności, odzieży, sprzętu AGD, mebli, zabawek, by w ten sposób wspomóc rodziny w trudnej sytuacji.

* * *

Św. Kajetan, patron bezrobotnych i poszukujących pracy

Kajetan urodził się w 1480 r. we Włoszech. Był doktorem prawa rzymskiego i kościelnego, gdy w wieku 36 lat przyjął święcenia kapłańskie. Przez całe życie podejmował dzieła charytatywne. Założył m.in. bank pobożny dla wspierania ubogich, a w czasie epidemii pomagał przy chorych. Założył nowe zgromadzenie zakonne, zwane kajetanami albo teatynami. Kiedy w 1547 r. w Neapolu groził wybuch wojny domowej, chciał oddać życie w intencji powstrzymania przelewu krwi. Umarł w opinii świętości 7 sierpnia tego samego roku. Pochowano go w Neapolu. Wspomnienie św. Kajetana, kapłana, przypada 7 sierpnia.

* * *

Modlitwa do św. Kajetana o pomoc w znalezieniu pracy

Św. Kajetanie, racz wstawić się za mną u Boga i wyprosić mi łaskę znalezienia pracy. Ty, który tak wiele razy widziałeś z bliska ludzką biedę i ze wszystkich sił starałeś się pomagać ludziom nią dotkniętym, proś Pana Boga, aby zachował od biedy mnie i moją rodzinę.

Pomóż mi zwrócić moje kroki we właściwym kierunku i znaleźć odpowiednie dla mnie zatrudnienie.

Uproś mi łaskę spotkania na drodze moich poszukiwań dobrych i wrażliwych ludzi, którzy mi pomogą i wesprą moje ludzkie wysiłki.

Proszę Cię także, abyś pomógł mi dostrzec głębszy sens tego doświadczenia, jakie obecnie przeżywam, abym przez ten krzyż, który teraz niosę – krzyż niepokoju, niepewności i lęku o przyszłość – stał(-a) się człowiekiem bardziej wrażliwym na potrzeby bliźnich i bardziej miłosiernym wobec ubogich i potrzebujących.

Obym umiał(-a) dzielić się tym, co posiadam, i zawsze właściwie korzystał(-a) z dóbr materialnych, nie przeceniając nigdy ich wartości w swoim życiu.

Módl się za mną, abym doznał(-a) łaski, o którą tak usilnie proszę i abym razem z Tobą mógł(mogła) z wdzięcznością wielbić miłosierdzie i dzielić się z ludźmi swoją radością z otrzymanego daru ku chwale Boga. Amen.

(Frag. książki Gabriela Pindur, „Wszystkie nasze dzienne sprawy. Modlitewnik dla rodzin”, Wydawnictwo Księgarnia św. Jacka).

2013-11-26 16:08

Ocena: 0 -1

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Dramatycznie rośnie bezrobocia wśród młodych Europejczyków

[ TEMATY ]

młodzi

bezrobotni

Europa

Bożena Sztajner/Niedziela

Na kwestię dramatycznego wzrostu bezrobocia wśród młodych Europejczyków zwraca uwagę Luca M. Possati w noszącym jutrzejszą datę wydania „L’Osservatore Romano”. Artykuł noszący tytuł „Praca a pokolenia, które znikły” przetłumaczyła redakcja edycji polskiej watykańskiego dziennika. Został on zamieszczony na stronie www.osservatoreromano.va.

Kreatywność, innowacja, internet – na te trzy czynniki stawia młodzież europejska, by przezwyciężyć kryzys, który zmiótł z rynku pracy co najmniej dwa pokolenia. Odwaga to słowo coraz częściej pojawiające się w tytułach gazet i w analizach komentatorów: istotnie potrzebna jest spora dawka zimnej krwi, aby stawić czoła sytuacji takiej jak obecna, naznaczonej globalnymi trudnościami, za które polityka tylko częściowo ponosi odpowiedzialność.

U podłoża tego kryzysu jest bowiem także nieuchronny czynnik mentalności i kulturowy: według ostatniego raportu Komisji UE, tylko 37 proc. Europejczyków przedkłada przedsiębiorczość nad stałe miejsce pracy, dynamizm nad stabilność. Ten wskaźnik jest niższy w porównaniu z 2009 r., kiedy to 45 proc. osób zabiegało o to, by prowadzić własne przedsiębiorstwo. Dziś lęk przed bankructwem jest bowiem pierwszą przeszkodą w rozpoczęciu działalności (43 proc. przypadków), drugą w kolejności jest niepewność zarobków (33 proc.).

Raport Unii Europejskiej z roku 2012 o zatrudnieniu i rozwoju społecznym zwraca uwagę na fakt, że brak pracy w strefie euro dotyka przede wszystkim młodzieży. Liczba ludzi młodych, w wieku pomiędzy 15 a 24 rokiem życia, którzy deklarują, że są nieczynni zawodowo, to znaczy nie mają lub nie szukają pracy, wyraźnie wzrasta. W ciągu jednego tylko roku liczba bezrobotnych wzrosła o 113 tys. w strefie euro, natomiast w Unii Europejskiej o 154 tys. Ogółem szacuje się, że jest 26 mln bezrobotnych, w tym 18,8 mln w krajach wspólnej monety. Hiszpania jest krajem, w którym bezrobocie wzrosło najbardziej, sięgając w listopadzie ub.r. ogółem 26,6 proc.

Utwierdza się ponadto coraz większa rozbieżność między Północą a Południem: sytuacja w istocie jest lepsza w Austrii (4,5 proc. ), Luksemburgu (5,1 proc. ), Niemczech (5,4 proc. ) i Holandii (5,6 proc.). Na stałym poziomie utrzymuje się natomiast relacja mężczyzn i kobiet: stopa bezrobocia kobiet w strefie euro w listopadzie wynosiła 11,8 proc. i 10,7 proc. w Unii 27 krajów. Bezrobocie mężczyzn sytuuje się na poziomie odpowiednio 11,7 proc. i 10,8 proc.

Niezależnie od dramatycznych faktów prawdziwe pytanie dotyczy tego, w jaki sposób powstrzymać ten krwotok. Do tej pory sądzono, że w taki czy inny sposób rozwiązanie przyniosą reformy. Dziś powszechne jest wrażenie, że ożywienie gospodarcze jest jeszcze odległym marzeniem i że lęk warunkuje cały system: konsumpcja stoi w miejscu, zamyka się fabryki, przedsiębiorstwa upadają. Według prognoz analityków, bezrobocie młodzieży może wkrótce wzrosnąć czterokrotnie w porównaniu z bezrobociem dorosłych.

„Trzeba znaleźć środki na zainwestowanie w formację i integrację społeczną”, napominał komisarz UE ds. zatrudnienia, spraw społecznych i integracji Lászlzó Andor. Co do pracy – potwierdził komisarz – „nie ma prawdopodobieństwa, że nastąpi poprawa pod względem społeczno-ekonomicznym w 2013 r.”

Analitycy utrzymują, że jedyną drogą jest kontynuowanie reform rynku pracy i systemów welfare, które z powodu kryzysu utraciły wiele ze swojej zdolności ochrony grup najbardziej zagrożonych. Wielu polityków proponuje wyjście z tego błędnego koła przez przyznanie większego miejsca układom zbiorowym między grupami społecznymi; inni natomiast stawiają na zmianę mentalności kierownictwa przedsiębiorstw; jeszcze inni postulują przemyślenie relacji między szkołą a światem pracy. Ale w rzeczywistości, pomimo proklamacji i oświadczeń wielu liderów, brak konkretnych propozycji.

Pozytywny sygnał nadszedł natomiast w tych dniach z Brukseli. Komisja, której przewodniczy José Manuel Durao Barroso, przedstawiła ważny projekt pobudzania działalności nowych przedsiębiorstw, które stanowią główne źródło nowego zatrudnienia w Europie: ok. 4 mln nowych miejsc pracy każdego roku. Jest to plan działania mający na celu wspieranie przedsiębiorców, poprzez który Bruksela chce zwrócić uwagę na podstawową rolę kształcenia, formacji i technologii internetowej, aby wychowywać nowe pokolenia przedsiębiorców. Specjalne środki zostaną przeznaczone na wsparcie młodzieży, kobiet, ludzi starszych, migrantów. Durao Barroso przewiduje także wprowadzenie ambitnych środków dla wspomagania start-up – przedsiębiorstw dopiero co powstałych – i tworzenie nowych przedsiębiorstw, aby ułatwiać transfer projektów przedsiębiorstw, aby umożliwić lepszy dostęp do finansowania i by dać jeszcze jedną szansę uczciwym przedsiębiorcom, którzy zbankrutowali.

Krótko mówiąc – konkretne działania, a nie tylko programy polityczne.

CZYTAJ DALEJ

Papież: akceptujemy bolesną rzeczywistość, że nie wszyscy żyją na równi

2021-09-27 15:51

[ TEMATY ]

papież Franciszek

Grzegorz Gałązka

Franciszek wskazał, że dramatyczne doświadczanie pandemii jest doskonałą okazją do uświadomienia sobie, iż od dawna „akceptujemy bolesną rzeczywistość, że nie wszyscy ludzie żyją na równi, a ich zdrowie nie jest chronione w ten sam sposób”. Papież upomniał się o bezpłatną służbę zdrowia i przestrzegł przed podążaniem drogą odrzucenia, której najstraszniejszą formą jest aborcja i eutanazja.

Ojciec Święty przestrzegł, że nie wystarczy jedynie mówić o prawach wynikających z niezbywalnej godności człowieka, ale trzeba angażować się w przezwyciężanie istniejących nierówności. Mówił o tym w czasie audiencji dla uczestników sesji plenarnej Papieskiej Akademii Życia. Z powodu na ograniczenia sanitarne część z nich nie mogła przybyć do Rzymu i uczestniczyła w spotkaniu online. Nawiązując do tematu sesji „zdrowie publiczne w horyzoncie globalizacji” Papież podkreślił, że pandemia „dała usłyszeć krzyk ziemi i wołanie ubogich”, a my nie możemy na nie pozostać głusi. Wskazał, że „należy podjąć refleksję nad tym, co się wydarzyło, by dostrzec drogę ku przyszłości lepszej dla wszystkich”.

Podziel się cytatem

CZYTAJ DALEJ

Zjazd PZPS - Sebastian Świderski nowym prezesem

Sebastian Świderski został wybrany na prezesa Polskiego Związku Piłki Siatkowej. Wcześniej przy okazji Walnego Zgromadzenia Sprawozdawczo-Wyborczego Delegatów w Warszawie wycofało się wszystkich sześciu jego rywali i podczas głosowania był jedynym kandydatem.

Na Świderskiego oddano 88 głosów, dwie osoby wstrzymały się, a nikt nie był przeciw.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję