Ilu jest ludzi, tyle powołań. Każde powołanie, które zostało odczytane i dobrze rozeznane jest drogą szczęśliwą. Dlatego każdy jubileusz życia konsekrowanego, kapłaństwa czy małżeństwa jest bardzo ważny. Nieokrągły jubileusz 56 lat kapłaństwa obchodził ostatnio zasłużony kapłan archidiecezji krakowskiej, ks. prał. Franciszek Chowaniec, długoletni moderator diecezjalny Ruchu Światło-Życie.

W sobotę 15 czerwca członkowie Oazy oraz Służby Liturgicznej zebrali się w auli kościoła św. Jadwigi w Krakowie-Krowodrzy, by w sposób szczególny podziękować Jubilatowi za wiele lat pięknej i wartościowej posługi kapłańskiej, tak bardzo związanej z Ruchem Światło-Życie.

„Misterium Miłości”

Wyrazem tej wdzięczności było wręczenie Księdzu Prałatowi księgi pamiątkowej pt.: „Misterium Miłości”, pod redakcją Dawida Czaickiego, doktoranta UPJPII. Artykuły zawarte w księdze, przygotowane zostały przez wiele osób, kapłanów, teologów, studentów. Poświęcone są pasji Księdza Jubilata, jaką jest liturgia. Tytuł i treść książki wyrażają bogactwo posługi, którą wobec ludzi czynił ks. prał. Franciszek Chowaniec. Znajdująca się na okładce księgi ikona autorstwa Marka Ivana Rupnika SJ, to scena z Wieczernika, gdzie Chrystus umywa nogi Apostołom. To także symbol postawy Jubilata. Laudację podczas uroczystości wygłosił ks. prof. Maciej Ostrowski, wychowanek Księdza Prałata, a dziś prorektor Uniwersytetu Papieskiego. - Pochwała jest podziękowaniem za to, co Ksiądz Prałat uczynił dla całej archidiecezji i całego Ruchu Światło-Życie - mówił we wstępie ks. Ostrowski.

Losy życia

Ks. prał. Franciszek Chowaniec urodził się 9 sierpnia 1931 r. we Włosienicy k. Oświęcimia. II wojna światowa i bliskość obozu koncentracyjnego Auschwitz wywarły wielki wpływ na jego życie. Liceum Towarzystwa Salezjańskiego w Oświęcimiu ukształtowało jego powołanie, także to do pracy z młodzieżą. W 1952 r. wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Krakowie. Święcenia kapłańskie otrzymał 30 czerwca 1957 r. w katedrze na Wawelu z rąk bp. Eugeniusza Baziaka. Pracował jako wikariusz, najpierw w parafii pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa w Sułkowicach, potem przez 9 lat w parafii pod tym samym wezwaniem w Nowym Targu. Tam też spotykał się z ks. Blachnickim i zaczął rozwijać w parafii ruch oazowy, który wkrótce stał się jego pasją. Wprowadzał nowoczesne formy pracy duszpasterskiej. Zachwycał się nie tylko zewnętrznym pięknem liturgii, ale i jej duchem. Nie dziwi więc fakt, że liturgia nowotarska zasłynęła w archidiecezji krakowskiej, choć nie było to przez wszystkich akceptowane. W 1974 r. ks. Franciszek został prefektem w Wyższym Seminarium Duchownym w Krakowie, pełnił też m.in. posługi duszpasterza ministrantów i zasiadał w Diecezjalnej Komisji Liturgicznej. Przez wiele lat pełnił funkcję moderatora diecezjalnego krakowskiej Oazy.

Ks. prof. Ostrowski podkreślał, że to właśnie od Księdza Prałata klerycy otrzymali solidne podstawy do rozumienia liturgii, choć w seminarium zżymali się nieraz na jego wysokie wymagania. Ks. Franciszek dołożył starań, by krakowskie Seminarium otworzyło się na duszpasterstwo młodzieży. Dzięki niemu powstał m.in. stały dyżur w konfesjonale, w kościele Prezentek przy ul. św. Jana. Ksiądz Prałat był także organizatorem Diecezjalnej Pielgrzymki Służby Liturgicznej i Oazy, która do dziś odbywa się w Kalwarii Zebrzydowskiej. To on zainicjował pielgrzymkę Ruchu i Służby Liturgicznej na Mszę Krzyżma św. w Wielki Czwartek. Prowadził działalność wydawniczą, przygotowując podręczniki i materiały formacyjne. Tworzył także podstawy permanentnej formacji liturgicznej ministrantów.

Wychowawca

Ks. Mariusz Susek, obecny moderator diecezjalny krakowskiej Oazy, podkreśla, że Ksiądz Prałat jest wielkim pasjonatem liturgii, ukształtowanym w duchu salezjańskiej metody wychowawczej i benedyktyńskiej szkoły liturgicznej. To człowiek zatroskany o rozwój życia duchowego poprzez zgłębianie znaków, symboli i postaw liturgicznych. Był i wciąż jest osobą szukającą nowych sposobów i form dotarcia do młodego człowieka, żyjący życiem Kościoła i będący na bieżąco z jego dokumentami. Wciąż wykłada na Studium Liturgicznym Animatora i w Szkole Ceremoniarza Parafialnego. Jest perfekcjonistą w dobieraniu treści do publikacji formacyjnych. Wciąż zainteresowany jest Ruchem Światło-Życie, jego teraźniejszością i przyszłością. - Zawdzięczamy mu wszystko, co jest dziedzictwem charyzmatu o. Franciszka Blachnickiego na ziemi krakowskiej, szczególnie wychowanie do liturgii kleryków i setek kapłanów oraz animatorów świeckich - mówi ks. Susek. - Ks. Franciszek przez lata pracy pokazywał, że Ruch Światło-Życie jest także szkołą wychowywania do kultury - nowej kultury życia wartościami Ewangelii.

Narzędzie Bożego pokoju

Ks. Jerzy Serwin, poprzedni moderator diecezjalny Ruchu Światło-Życie o Jubilacie mówi: - Ksiądz Prałat jest cały czas wielkim kapłanem i moim osobistym przyjacielem, który pokazał mi piękno charyzmatu Ruchu Światło-Życie, którym żyje i który jest dla niego czymś niezwykle ważnym. Zawdzięczam mu to, że pokazał mi, jak można ten charyzmat realizować dziś w Kościele, ale także w moim kapłańskim życiu.

Ks. Robert Grohs, pochodzący z Krakowa kapłan archidiecezji częstochowskiej, o Księdzu Prałacie mówi: - Ks. Franciszek, za przykładem swojego patrona z Asyżu, otworzył się na łaskę bycia narzędziem Bożego pokoju. Gdziekolwiek się pojawia, dzieli się radością paschalną i wypróbowaną cnotą nadziei. Kiedy byliśmy młodzi, starał się w nas budzić nawyk sięgania po doświadczenia minionych pokoleń. Do dziś wielkim skupieniem podczas liturgii daje wyraz swojej żywej więzi z Panem. Nigdy nie zdawał się być na pierwszym planie, a jednak jest u fundamentu niejednego domu wiary. Ruch Światło-Życie powołany, by wychowywać do wiary, może zawsze inspirować się jego zainteresowaniem każdym człowiekiem.

Spójność wypowiedzi osób, które znają ks. Prałata świadczy o jego jednoznacznej postawie i życiu w prawdzie. Dziękujmy Panu Bogu za ks. Franciszka, za świadectwo jego życia i autentyzm wiary. Prośmy o zdrowie i wiele łask w dalszej służbie Kościołowi i drugiemu człowiekowi.