Kard. Renato Raffaele Martino urodził się 23 listopada 1932 w Salerno na południu Włoch. Kształcił się m.in. na uczelniach papieskich w Rzymie (Gregorianum i Lateranum oraz Papieskiej Akademii Kościelnej). Święcenia kapłańskie przyjął 20 czerwca 1957, po czym kontynuował studia w Rzymie. 1 lipca 1962 wstąpił do służby dyplomatycznej Stolicy Apostolskiej. Pracował w nuncjaturach w Nikaragui, na Filipinach, w Libanie, Kanadzie i Brazylii; w latach 1970-75 był audytorem w Sekretariacie Stanu.

14 września 1980 Jan Paweł II mianował go pronuncjuszem w Tajlandii oraz delegatem apostolskim w Singapurze, Malezji, Laosie i Brunei, wynosząc jednocześnie do godności arcybiskupiej; sakry udzielił mu 14 grudnia tegoż roku ówczesny sekretarz stanu kard. Agostino Casaroli. W 1986 papież powierzył mu obowiązki stałego przedstawiciela Stolicy Apostolskiej przy ONZ w Nowym Jorku. Był trzecim dyplomatą watykańskim na tym stanowisku a swoją posługę pełnił z wielką aktywnością. Stał na czele delegacji watykańskich na wszystkie ważne wydarzenia, jakie działy się wówczas w siedzibie tej organizacji i poza nią, ale pod jej patronatem.

1 października 2002 Ojciec Święty wezwał go do Rzymu, powołując na przewodniczącego Papieskiej Rady „Iustitia et Pax”. Zabierał głos na wiele aktualnych i palących zagadnień. W 2003, gdy trwały obchody 40. rocznicy encykliki Jana XXIII „Pacem in terris”, abp Martino uczestniczył w wielu sympozjach i spotkaniach międzynarodowych z tej okazji.

Na konsystorzu 21 października 2003 - jak się okazało, ostatnim za pontyfikatu Jana Pawła II - otrzymał godność kardynalską. W rok później, 25 października 2005 kierowana przezeń Rada ogłosiła doniosły dokument - Kompendium Nauki Społecznej Kościoła.

11 marca 2006 Benedykt XVI mianował kard. Martino przewodniczącym Papieskiej Rady Duszpasterstwa Migrantów i Podróżujących, zachowując go jednocześnie na dotychczasowym stanowisku.

28 lutego 2009 r. Ojciec Święty przyjął jego rezygnację ze wzglądu na osiągnięcie przewidzianego prawem z funkcji przewodniczącego Papieskiej Rady ds. Duszpasterstwa Migrantów i Podróżujących. Natomiast 24 października tego roku - ze stanowiska przewodniczącego Papieskiej Rady „Iustitia et Pax”.

Kard. Renato Raffaele Martino był członkiem Kongregacji ds. Ewangelizacji Narodów, Administracji Dóbr Stolicy Apostolskiej (APSA) oraz Papieskiej Komisji ds. Państwa Watykańskiego. Od 12 czerwca 2014 r. był kardynałem protodiakonem, do którego obowiązków należy między innymi ogłoszenie wyboru nowego papieża. 1 lipca b.r. Ojciec Święty powierzył te obowiązki Francuzowi, kard. Dominique Mamberti - prefektowi Najwyższego Trybunału Sygnatury Apostolskiej.

Po śmierci kard. Renato Raffaele Martino Kolegium Kardynalskie liczy 232 członków, w tym 121 uprawnionych do wyboru papieża i 111 nie posiadających tego prawa. W gronie kardynałów-elektorów 91 uczynił papież Franciszek, 24 Benedykt VI, a 6 św. Jan Paweł II.