Parafia wieluńska istniała na początku XIV wieku, jako, że pod rokiem 1308 pośrednio, w jednym z dokumentów watykańskich, wymieniony został proboszcz wieluński. Zważywszy na wydarzenia historyczne: przeniesienie do Wielunia siedziby kasztelanii z Rudy w roku 1281 r., nadanie Wieluniowi praw miejskich w 1283 r., możemy z całą pewnością powiedzieć, że parafia musiała istnieć już w XIII wieku.
Trochę historii
Kościołem parafialnym był drewniany kościół pw. św. Michała Archanioła, zbudowany najprawdopodobniej z chwilą założenia grodu wieluńskiego, hierarchicznie podległy kolegiacie w Rudzie. Kościoła tego nie oszczędził pożar miasta w 1335 r. Po pożarze odbudował go i uposażył Kazimierz Wielki. W 1419 r. do kościoła parafialnego wieluńskiego przeniesiona została kolegiata z Rudy. Dokonał tego arcybiskup Mikołaj Trąba. Kościół otrzymał drugie wezwanie „Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny” przeniesione wraz z kolegiatą. Akt zatwierdzenia przeniesienia kolegiaty pochodzi z 1469 r. i jest podpisany przez arcybiskupa gnieźnieńskiego Jana Gruszczyńskiego. Kolegiata, odbudowana po pożarze, który miał miejsce 28 czerwca 1631 r., została konsekrowana z upoważnienia arcybiskupa Macieja Łubińskiego, przez kanonika gnieźnieńskiego i infułata z Łasku ks. Jana Romiszewskiego, 29 kwietnia 1644 r.
W parafii wieluńskiej wierni i zyskiwali wiele odpustów. Działały tu bractwa: Różańcowe NMP założone w 1629 r. przez prymasa Jana Wężyka, Bractwo Trójcy Przenajświętszej, Bractwo Jana Nepomucena i Bractwo duchowe (kapłańskie) nazywane Bractwem Ofiarowania Najświętszej Maryi Panny założone przez papieża Urbana VIII w 1634 r. W czasie wizyty bpa Ignacego Kozierowskiego na terenie parafii istniały 4 zakony męskie i jeden żeński. Zakony męskie to Paulini, Augustianie, Reformaci, Pijarzy, żeński to Bernardynki. Godność kolegiaty parafialny kościół wieluński, wieluńska fara, zachował do 1824 r. Wcześniej zniesiono archidiakonat wieluński i wszystkie związane z nim urzędy. Ostatnim prałatem prepozytem był ks. Mateusz Wyrzykowski, kanonik honorowy łaski i proboszcz w Trzcinicy.
Duszpasterze i dalsze dzieje świątyni
Pierwszym proboszczem po kasacie kolegiaty był ks. Szymon Dulnicki z diecezji wrocławskiej. W 1857 r. funkcje proboszcza pełnił ks. Lenkiewicz. W kolejnych latach duszpasterzami byli: ks. Szczepan Niski, ks. Antoni Michalski, ks. Jan Godorowski.
Po II wojnie światowej, w związku z rozwojem miasta i zwiększeniem się liczby ludności Parafia Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny zmieniła się: w 1957 r. wydzielono z niej parafię św. Józefa, w 1969 r. usamodzielniła się Parafia pw. św. Wawrzyńca w Dąbrowie, w 1987 r. Parafia Najświętszego Imienia Maryi w Gaszynie, w 1988 r. powstała na terenie miasta kolejna parafia nosząca wezwanie św. Jana Chrzciciela (od 1989 r. św. Stanisława Biskupa i Męczennika), tym razem wydzielona z dwóch parafii miejskich, w 2000 r. wydzielono czwartą parafię wieluńską, parafię św. Barbary przy dawnym kościółku św. Barbary.
Pierwotny kościół parafialny, murowany, trójnawowy, z jedną wieżą, zbudowany w XIII wieku i rozbudowany po 1350 r., być może z fundacji Kazimierza Wielkiego, zwany od 1420 r. kolegiatą został zbombardowany przez Niemców 1 września 1939 r, potem w 1942 r. rozebrany przez nich do fundamentów.
Reklama
Od 1946 r. funkcję kościoła parafialnego pełni kościół poaugustiański zbudowany wraz z klasztorem dla ojców augustianów. Zbombardowany 1 września 1939 r. miał popękane mury i sklepienia. Jednakże z powodu całkowitego zniszczenia wieluńskiej fary, bp Teodor Kubina w 1946 r. nabył go na potrzeby wieluńskiej parafii. W tym czasie wiele starań w światynię włożyli kolejni duszpasterze: ks. Józef Pruchnicki, ks. Edward Banaszkiewicz.
20 października 1965 r. z chwilą reaktywowania Kapituły Wieluńskiej, kościół, przez papieża Pawła VI, został podniesiony do godności kolegiaty. Jest też sanktuarium Matki Bożej Pocieszenia, której obraz został ukoronowany koronami papieskimi 5 września 1971 r.
Kult Matki Bożej Pocieszenia
W każdą pierwszą sobotę miesiąca przed obrazem była odprawiana Msza św. Od 1964 r., przed uroczystością odpustową, odprawiano triduum, dziś mówimy o Dniach Maryjnych. 4 września 1966 r. wraz z odpustem odbywały się uroczystości 1000-lecia chrztu Polski pod hasłem „Z Matką Bożą w nowe tysiąclecie”. Od 11 czerwca 1968 r., za zgodą prymasa, kardynała Stefana Wyszyńskiego, przed cudownym obrazem można było w każdą środę odprawić Mszę św.
Dziś parafia kolegiacka jest nadal miejscem, w którym każdego roku przypomina się sprawy ważne dla kraju i narodu.
Liturgii z poświęceniem kościoła przewodniczył abp Stanisław Budzik
W kościele parafialnym pw. Miłosierdzia Bożego w Kraśniku, zbudowanym w ciągu zaledwie czterech lat „trudem rąk i hojnością serc”, została odprawiona pierwsza Msza św. 7 października uroczystej liturgii z obrzędem pobłogosławienia świątyni przewodniczył abp Stanisław Budzik
Na ten dzień duszpasterze i wierni z parafii przy ul. św. s. Faustyny czekali niemal dwie dekady. Parafia na kraśnickim osiedlu Piaski została erygowana w 1994 r. przez abp. Bolesława Pylaka. Od początku wspólnota pw. Miłosierdzia Bożego korzystała z tymczasowej kaplicy. Trudu budowy duchowej wspólnoty podjął się pierwszy proboszcz parafii ks. kan. Edward Łatka. Od 2007 r. dzieło kontynuuje jego następca ks. kan. Wiesław Szewczuk, który już zdążył wpisać się w historię Kraśnika jako budowniczy kościoła.
- Cieszę się, że jest nam dane wspólnie świętować odpust ku czci św. Faustyny w nowym kościele - mówił ks. Proboszcz, witając Metropolitę Lubelskiego, licznie zgromadzonych kapłanów i wiernych, a wśród nich tych, którym nowa świątynia zawdzięcza swe powstanie. Budowa kościoła, nad wejściem którego zostały umieszczone słowa „Jezu, ufam Tobie”, jest świadectwem żarliwej modlitwy, wytężonej pracy, a nade wszystko głębokiego zawierzenia Bożej Opatrzności. Ks. W. Szewczuk wspomina, że jeszcze 5 lat temu wybudowanie nowego kościoła wydawało się rzeczą niemożliwą, a dziś zostało już niewiele do ukończenia.
- Śp. abp Józef Życiński posłał mnie tu, bym rozpoczął budowę kościoła. Miał nadzieję, że w ciągu 5 lat uda nam się postawić kościół w stanie surowym. Dzięki wielkiej życzliwości parafian, mieszkańców i władz Kraśnika oraz innych dobrodziejów udało nam się wykonać powierzone zadanie - mówi z dumą ks. Proboszcz. W czasie budowy wiele razy zdarzały się sytuacje, które były świadectwem działania Opatrzności Bożej. - Jesienią 2007 r., gdy parafialna kasa była pusta, przyszła do mnie starsza kobieta. Wręczyła mi kopertę, w której było 15 tys. zł. Wszystkie oszczędności przeznaczyła na budowę kościoła pw. Miłosierdzia Bożego. Zresztą, na słowa miłosierdzie Boże wciąż otwierały się serca parafian, osób prywatnych i urzędników, tak, że w krótkim czasie udało nam się wykonać wiele pracy. Bez modlitwy, uczciwości, zaufania, solidnej pracy i ofiarności nie byłoby tego kościoła. Za tym wszystkim stoi Pan Bóg, ale też ludzie: ich praca i ofiara. Z serca im za to dziękuję - mówi ks. Proboszcz.
Plac pod budowę kościoła został poświęcony wiosną 2008 r., a już rok później zostały wmurowane kamienie węgielne w ściany pnącej się w górę świątyni. Architektura kościoła zaprojektowanego przez Romana Orlewskiego nawiązuje do tradycji chrześcijańskiej. - Jest to świątynia trzynawowa, z dwiema bocznymi kaplicami, chórem, wieżą z prezbiterium i zakrystiami, pod którymi znajdują się pomieszczenia dla grup modlitewnych, młodzieżowych i ministrantów - opisuje ks. Szewczuk. - Mamy nadzieję, że do czerwca przyszłego roku uda nam się wykonać tabernakulum i przenieść Najświętszy Sakrament do nowego kościoła. Wówczas już na stałe przeniesiemy się tu ze sprawowaniem liturgii - planuje ks. Proboszcz. Po chwili dodaje: - Mocno wierzę, że to wszystko co wspólnie zrobiliśmy, to wspaniałe dzieło Boga, który posłużył się nami. Świat wmawia nam, że Boga nie ma, a ja, patrząc na parafian zaangażowanych w budowę kościoła, ludzi dobrych, mądrych, ofiarnych i odważnych, wiem, że Bóg jest pierwszym budowniczym.
Abp Stanisław Budzik, dziękując wspólnocie parafialnej za trud wzniesienia świątyni i stałą gotowość troski o dom Boży, przypominał, jak wielkim skarbem jest kościół. - Gdy Salomon wznosił w Jerozolimie wspaniałą świątynię, zdawał sobie sprawę, że Bóg nie może zamieszkać w domu ludzką ręką uczynionym. Jednak to, co nie było możliwe w czasach Salomona, stało się faktem w czasach Kościoła. Bóg, stwórca świata i człowieka, przyjął ludzką postać, stał się Bogiem z nami, żył naszym życiem, chodził naszymi drogami, umarł naszą śmiercią, zmartwychwstał i wstąpił do nieba, ale obiecał, że zostanie z nami po wszystkie czasy. Ta obietnica spełnia się w sakramencie Eucharystii. Dlatego nasze kościoły różnią się od świątyń innych religii. Tam co najwyżej znajdują się symbole Bożej obecności, a w naszych kościołach mieszka Bóg żywy, zmartwychwstały Chrystus obecny w sakramencie ołtarza - podkreślał ks. Arcybiskup. Pasterz wyjaśniał, że „świątynia jest uprzywilejowanym miejscem spotkania z Bogiem, zgromadzenia Ludu Bożego, gdzie rozlega się Słowo Boże, i gdzie sprawowane są sakramenty; miejscem spotkania człowieka z łaską Chrystusa, gdzie doświadczamy Bożego Miłosierdzia”. Prosił zgromadzonych, by podążając drogą wiary, nadziei i miłości nie ustawali w trosce o miejsce, które „zbudowali trudem rąk i hojnością serc”.
Premier Robert Fico poinformował w poniedziałek, że wstrzymał dostawy energii elektrycznej do Ukrainy. Zapowiedział, że jeżeli strona ukraińska zwróci się do Słowacji o pomoc w stabilizacji sieci energetycznej, takiej pomocy nie otrzyma.
- Od dzisiaj obowiązuje zasada, że jeśli strona ukraińska zwróci się do Słowacji z prośbą o pomoc w stabilizacji sieci energetycznej, nie otrzyma takiej pomocy - ogłosił premier Fico.
Rzecznik prasowy archidiecezji gnieźnieńskiej ks. Remigiusz Malewicz wydał oświadczenie ws. kontrowersyjnej wystawy w Muzeum Początków Państwa Polskiego w Gnieźnie, na której prezentowane są wizerunki religijne, m.in. Jezusa Chrystusa, w konwencji memów, z podpisami „budzącymi ból i poczucie braku należnego szacunku”.
O sprawie pisaliśmy tutaj: Memy z Panem Jezusem w gnieźnieńskim muzeum. "Kpiny z wiary i obraza uczuć".
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
