Klasztor Sióstr Norbertanek w Imbramowicach zachował swą tożsamość nieprzerwanie od blisko 800 lat, spełniając rolę ośrodka duchowości, kultury, a w ostatnich wiekach - kultu Jezusa Cierpiącego.
Specyfika oraz walory klasztoru stały się przedmiotem sesji naukowej w Muzeum Diecezjalnym w Kielcach z udziałem naukowców z Instytutu Archiwów Bibliotek i Muzeów Kościelnych KUL oraz Katedry Muzealnictwa i Ochrony Zabytków KUL
Sesję poprowadził ks. prof. dr hab. Anzelm Weiss. Historycy i muzealnicy na tle wielorakiej działalności klasztoru w Imbramowicach w różnych okresach czasowych, mówili o dziełach sztuki, bogatym księgozbiorze, archiwaliach, podjętych pracach konserwatorskich.
Ks. dr W. Bielak podkreślał, że wojny i pożary nie były łaskawe dla księgozbioru, odbudowywanego dopiero od XVIII wieku, a pochodzącego głównie z darowizn, wiana mniszek, rzadziej z zakupów. W księgozbiorze są m.in. starodruki (ok. 780), kilka białych kruków, ok. 325 tytułów czasopism. Dr Maria Dębowska omawiając dokumentację w archiwum klasztornym, zwracała uwagę na braki inwentarzowe. Te luki konsekwentnie wytykali wizytatorzy klasztoru (począwszy od bp. Radziwiłła w dokumentach powizytacyjnych z 1594). Nasilenie prac inwentaryzacyjnych nastąpiło dopiero od kadencji ksieni Grotówny, reformatorki życia i wielkiej dobrodziejki norbertańskiej wspólnoty - czyli od początku XVIII wieku. Przyczyną braków archiwalnych, tak utrudniających prace historyków, były konfiskaty akt (zabrano prawdopodobnie przywileje średniowieczne, dokumenty papieskie), rozproszenie dokumentów wśród kolekcjonerów, pożary klasztoru.
Dr Beata Skrzydlewska omówiła ciekawe dzieła sztuki zgromadzone w Imbramowicach. Do najcenniejszych płócien należy obraz Jana Breughla Starszego „Madonna w girlandzie”, czy naśladowcze Caravaggia - przedstawienie uczty w Emaus oraz portrety ksieni, biskupów, dobrodziejów, wreszcie ścienne freski.
Ks. mgr Paweł Tkaczyk, dyrektor Muzeum Diecezjalnego w Kielcach, wśród prac konserwatorskich w ostatnim dziesięcioleciu wymienił m.in. remont elewacji klasztoru, wymianę okien w klasztorze, odnowienie czterech obrazów olejnych z XVIII wieku. Trwa częściowa wymiana pokrycia dachowego na klasztorze i przygotowanie domu rekolekcyjnego, który będzie łączony z małym muzeum.
Ciekawostką sesji był zapewne referat obecnej przeoryszy klasztoru, s. Antonii Zaczyńskiej, odczytany przez jednego z uczestników. Od pobudki o piątej rano poprzez godziny modlitwy i pracy, matka przełożona scharakteryzowała dzień sióstr klauzurowych, podkreślając niezmienne od wieków powołanie do modlitwy, zakorzenienie w chrześcijańskiej tradycji i realizowany ideał życia ukrytego, którego symbolem pozostaje krata klauzury. „Najzwyczajniejsze życie toczy się za kartą, które każda siostra powinna uczynić nadzwyczajnym” - mówiła ksieni klasztoru, opisując szczegółowo rytm codziennej modlitwy (6 godzin dziennie wspólnotowa), pracy, rekreacji. Nową jakość w osiemsetletnie dzieje klasztoru wprowadził kult Jezusa Cierpiącego doznającego czci w cudownym obrazie z II poł. XVII wieku, co zaowocowało nowymi formami modlitwy, publikacjami, korespondencją z czcicielami.
W Pałacu Elizejskim Benedykt XVI mówił m.in. o znaczeniu dobrze pojętej laickości
Za niespełna dwa tygodnie Leon XIV rozpocznie podróż do Francji. Poprzednia papieska wizyta nad Sekwaną miała miejsce dokładnie 18 lat temu, gdy z okazji 150-lecia objawień w Lourdes kraj odwiedził Benedykt XVI. Choć młodzi ludzie, którzy dziś czekają na Papieża nie mogą jej pamiętać, to zapoznanie się z nią może być dobrym wprowadzeniem w słuchanie słów Ojca Świętego. Bowiem jego poprzednik połączył szacunek do francuskiego dziedzictwa z doskonale sobie znanym nauczaniem św. Augustyna.
Gdy 12 września 2008 r. Benedykt XVI wyruszał z czterodniową wizytą do Paryża, media rozpisywały się o tym, że nad Sekwanę przybywa „papież – frankofil”. Z jednej bowiem strony od dziesięcioleci znane było jego zamiłowanie do francuskiej kultury i dzieł naukowych, z którymi zapoznawał się w oryginale, biegle posługując się językiem francuskim. Z drugiej zaś także i Francja nie szczędziła mu gestów sympatii, m.in. w 1992 r., gdy został włączony do prestiżowego grona Akademii Nauk Moralnych i Politycznych, czy w 1998 r., gdy w Ambasadzie Francji przy Stolicy Apostolskiej nadano mu tytuł Komandora Legii Honorowej. Przyjmując go przyszły papież wygłosił słynne przemówienie, w którym mówił, że od młodości „był zagorzałym wielbicielem łagodnej Francji” i wymieniał francuskich pisarzy, których lektura towarzyszyła mu od najmłodszych lat, jako antidotum na powojenną atmosferę w ojczyźnie. A także w 1999 r. gdy był jedynym teologiem katolickim w gronie 18 wybitnych intelektualistów, zaproszonych na paryską Sorbonę na konferencję poświęconą przyszłości świata, wchodzącego w 3. tysiąclecie i gdzie wygłosił odważny wykład o kryzysie chrześcijaństwa na Starym Kontynencie. Nie bez znaczenia był też fakt, że to właśnie on przewodniczył w 2004 r. uroczystościom 60. rocznicy lądowania aliantów w Normandii – notabene, wśród których był też tato obecnego Papieża.
Bp Pawło Honczaruk, ordynariusz diecezji charkowsko-zaporoskiej
Bardzo dużo zawdzięczamy Polsce. Dziękuję za to, że wasze serca są otwarte – mówi Vatican News bp Pawło Honczaruk, ordynariusz diecezji charkowsko-zaporoskiej. Podczas spotkania z Leonem XIV opowiedział Papieżowi o życiu Kościoła na terenach, przez które przebiega 800 km frontu. Prosił też Ojca Świętego o modlitwę i jeśli będzie to możliwe o przyjazd do Ukrainy.
Podziel się cytatem
– relacjonuje bp Honczaruk. Przedstawił Leonowi XIV sytuację diecezji, która pozostaje pod nieustannymi atakami. Linia frontu przebiegająca przez jej teren ma – jak wskazuje hierarcha – około 800 km.
– Jesteśmy we wspólnocie, która jest zgromadzona przez miłość, która szuka całej swojej obfitości w sercu. Jesteśmy we wspólnocie, która jest źródłem dobrych słów. Spróbujmy przenieść to doświadczenie w nasze życie codzienne, niezależnie od tego, jakie kto ma powołanie. Dajmy Panu owoc naszych warg – mówił kard. Grzegorz Ryś w czasie Mszy św. z okazji jubileuszu 800-lecia klasztoru sióstr norbertanek w Imbramowicach.
Na początku liturgii wszystkich zgromadzonych na uroczystościach jubileuszowych w Imbramowicach powitał ordynariusz kielecki, bp Jan Piotrowski. – Długowieczność tego klasztoru i obecność kolejnych pokoleń jego mieszkańców nie wyrasta jedynie z trwałej architektury tego obiektu, ale fundamentu, na jakim to wszystko zostało zbudowane, a tym fundamentem jest Jezus Chrystus, nasz Pan i Odkupiciel, ten sam wczoraj, dziś i na zawsze, jak czytamy w Liście do Hebrajczyków – mówił bp Piotrowski, przypominając, że niezmiennym celem sióstr norbertanek jest nieustanne uwielbienie Boga przez modlitwę kontemplacyjną, uroczyste sprawowanie liturgii oraz cześć do Najświętszego Sakramentu.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
