Jest ogólnopolski zjazd Krystyn, w Krzeszowie odbył się zjazd Józefów i Józefin. Na pomysł ściągnięcia do kościoła św. Józefa w Krzeszowie wszystkich noszących to biblijne imię wpadł kilka miesięcy temu kustosz sanktuarium. Jednak pomysł nie jest nowy. - Ponad 20 lat temu mój tata otrzymał niezwykły list - przyznaje ks. Marian Kopko. - Kustosz sanktuarium w Kaliszu wziął adresy wszystkich Józefów w Polsce i wysłał do nich osobiste zaproszenie na zjazd. Wtedy na jego apel przyjechało bardzo wielu solenizantów. Dlatego pomyślałem sobie, dlaczego my mając w Krzeszowe taki piękny kościół pw. św. Józefa nie moglibyśmy zorganizować podobnego zjazdu - opowiada ks. Kopko. Jak pomyślał, tak zrobił. 21 marca w sobotę dwa dni po uroczystości św. Józefa w samo południe w kościele św. Józefa została odprawiona Msza św. w intencji Józefów i Józefin. Eucharystii przewodniczył również solenizant ks. Józef Lisowski - kanclerz Legnickiej Kurii Biskupiej. Mszę św. koncelebrowali: ks. prał. Marian Kopko - proboszcz parafii Wniebowzięcia NMP w Krzeszowie, ks. Józef Borowski - proboszcz parafii św. Wojciecha w Legnicy i ks. Sławomir Lewandowski - proboszcz parafii Matki Bożej Łaskawej w Zgorzelcu, który przybył do Krzeszowa z pielgrzymami. Obecny też był ks. prał. Czesław Włodarczyk - dyrektor Caritas Diecezji Legnickiej. We Mszy św. wzięli udział parafianie z Krzeszowa, a także indywidualni pielgrzymi z Polkowic, Wrocławia, Nowej Rudy, Kamiennej Góry, Wałbrzycha i okolicznych miejscowości. Kazanie wygłosił ks. kanclerz Józef Lisowski.
W kazaniu podkreślił, że postać św. Józefa jest ogromnie ważna i potrzebna w dzisiejszych świecie. Ukazał św. Józefa, człowieka z królewskiego rodu Dawida, jako ojca wiary, któremu Bóg zawierzył to, co najświętsze w całej historii zbawienia, a ten pokorny mąż, rzemieślnik, nie zawiódł Jego zaufania. Do końca okazał się wierny, rozważny, przewidujący i pełen troski. Porównał postać św. Józefa do patriarchy biblijnego Abrahama. Św. Józef z pewnością nie wszystko rozumiał, ale nigdy się nie przeciwstawiał Bogu. Ufność pokładał w Panu, nawet jeśli Jego sposoby działania zbijały go z tropu. Nie był człowiekiem łatwej wiary. Józef wierzyć musiał pośród ciemności. Zapewne Józef otrzymał wiele potwierdzających znaków, ale miał również wiele pytań, rozczarowań. Św. Józef jest typem człowieka sprawiedliwego, żyjącego z wiary. Wchodzi odważnie w ciemności wiary, ale dzięki temu wypełnia swoje pragnienie ojcostwa i w ten sposób staje się wzorem ojcostwa i przykładem życia w zawierzeniu Panu Bogu. Nigdy nie przestał wierzyć w wypełnienie się Bożych obietnic. Jego przykład zachęca nas do zawierzenia wiecznej Bożej miłości, niezależnie od spadających na nas rozczarowań; a przy tym pamiętając, że również każdemu z nas powierzył Bóg jakąś szczególną życiową misję. Wszyscy mamy określony udział w Bożym planie, mającym na celu wprowadzenie Chrystusa w życie świata. Jeśli zwrócimy serca ku Bogu, będziemy w stanie dochować wierności planom, jakie ma On wobec każdego z nas. Oddając cześć Józefowi, uczymy się od niego, co znaczy wierzyć Bogu, ufać Jego planom i okazywać Mu posłuszeństwo we wszystkim, co robimy. Następnie
Ksiądz Kanclerz podkreślił, że wszystko, co dokonało się w życiu św. Józefa odbyło się bez rozgłosu, bez szukania własnej chwały i korzyści, a w Piśmie Świętym nie odnotowano ani jednego Jego słowa. Ale właśnie stąd, co jest dziwnym paradoksem, wypływa wielkość Józefa. Kolejnym wątkiem kazania było przedstawienie św. Józefa jako ojca i zatroskanego stróża Świętej Rodziny. Kierując się przykładem św. Józefa, dla dzisiejszego ojca troska o rodzinę powinna oznaczać konieczność dostrzeganie tego, co jest dobre dla rodziny, a nie zaspokajanie jego przyjemności i zachcianek. Oznacza także, iż nie wolno mu wypominać własnego trudu. Innym wymiarem Bożego ojcostwa wskazywanym przez Jezusa jest Jego dobroć, czyli słodycz, tkliwość i wspaniałomyślność. Prawdziwą rolą ojca w rodzinie nie jest stanie się obrazem silnej dobroci i dobrej siły.
Na zakończenie kazania ks. Kanclerz zwrócił uwagę na znajdujący się na wewnętrznej ścianie frontowej kościoła św. Józefa fresk ścienny przedstawiający scenę śmierci św. Józefa. Na malowidle, w momencie śmierci św. Józefa, są przy nim obecni Pan Jezus i Maryja. Z tak przedstawionej sceny wynika jasno, że św. Józef może być dla nas patronem dobrej śmierci, że możemy właśnie do Niego modlić się o dobrą, błogosławioną i spokojną śmierć, która tak bardzo budzi trwogę u wielu ludzi.
Po Eucharystii zaproszeni goście spotkali się w Domu Pielgrzyma na wspólnym posiłku. Bardzo pragniemy podziękować ks. kanclerzowi Józefowi Lisowskiemu za przybycie do Krzeszowa, wygłoszenie kazania, pogłębienie naszej wiary i za to, że większość swojego czasu i energii poświęca ratowaniu i upiększaniu zabytków, jakimi są sanktuarium Matki Bożej Łaskawej i kościół św. Józefa w Krzeszowie.
Spotkanie Józefów i Józefin z terenu naszej diecezji będzie się odbywało w Krzeszowie co roku w okolicach uroczystości Opiekuna św. Rodziny. Ponadto kustosz sanktuarium krzeszowskiego zaprasza do Krzeszowa w sobotę po świętach Wielkiej Nocy. Odbędą się wtedy rekolekcje dla Zelatorów Żywego Różańca.

Kościół św. Józefa w Krzeszowie
Kościół św. Józefa to drugi z krzeszowskich kościołów, ufundowany dla Bractwa św. Józefa. Jest to bardzo prosta jednonawowa świątynia. Została wzniesiona w latach 1690-1696. Zbudowana w stylu barokowym, posiada imponujący wystrój. Jego najcenniejszym elementem są barokowe freski pokrywające ściany i sklepienia. Ich autorem jest najwybitniejszy malarz śląski Michael Leopold Willmann, zwany „Śląskim Rafaelem” albo „Rembrandtem”. Zespół ponad pięćdziesięciu fresków, malowanych w latach 1692-1698, zachwyca rozmachem i kunsztem artystycznych wizji oraz bogactwem treści teologiczno-biblijnych. Na malowidle przedstawiającym Maryję i Józefa proszących o nocleg w Betlejem autor pod postacią karczmarza umieścił swój portret. W prezbiterium kościoła dominuje scena pokłonu Trzech Króli. W kaplicach obiegających nawę umieszczone zostały sceny smutków i radości św. Józefa, utrzymane w klimacie rodzajowego malarstwa niderlandzkiego. Z kościołem św. Józefa w Krzeszowie związane było Bractwo św. Józefa, założone w 1669 r. W latach swojej świetności zrzeszało 100 tys. osób z całej Europy. Należały do niego familie panujących w Europie rodów, m. in. wszyscy Habsburgowie. Bractwo zostało reaktywowane w 1995 r. przez pierwszego biskupa legnickiego Tadeusza Rybaka. Członkowie Bractwa szerzą kult św. Józefa. Biorą udział we wszystkich ważniejszych uroczystościach diecezjalnych, ubrani w charakterystyczne stroje.