Okres Wielkiego Postu jest wspomnieniem historii naszego zbawienia. W tym czasie przypominamy sobie poszczególne jej etapy, rozważając, jak dobry i miłosierny potrafi być Bóg dla człowieka. Szczególnie drogi jest nam okres męki i śmierci Jezusa Chrystusa. W tym roku w okresie Wielkiego Postu do Chrystusowego cierpienia przybliżył nas w sposób szczególny wernisaż prac Jadwigi Krystyny Szmidt, prezentowanych w Galerii Europejskiego Centrum Kultury LOGOS
Dwadzieścia cztery portrety ukazujące mękę ukrzyżowanego Chrystusa, jak powiedziała artystka, powstały z potrzeby serca i były jej osobistą modlitwą. Na prośbę ks. kan. Waldemara Sondki zostały zaprezentowane po raz pierwszy. Inspiracją do rozważań męki Chrystusa ukrzyżowanego - w obrazach, portretach, rysunku - dla J. K. Szmidt była i jest Nowenna do Miłosierdzia Bożego, którą św. Faustynie nakazał Jezus napisać i odprawiać przed świętem Miłosierdzia. Rozpoczyna się ona w Wielki Piątek i trwa przez dziewięć dni.
Potrzeba namalowania portretów narodziła się przed kilku laty. Na początku były to małe rysunki męki Chrystusa. Dwa lata temu powstały 24 duże obrazy, które prezentowane są w Galerii. Malowanie tych portretów związane było z pracą Artystki nad projektami drogi krzyżowej do realizacji w mozaice. Każdemu z portretów ukazujących czas umierania Zbawiciela po ukrzyżowaniu towarzyszy cytat z Ewangelii. Cykl 24 obrazów rozpoczyna Ewangelia św. Marka 14, 55 - „A najwyżsi kapłani i cała Wysoka Rada szukali jakiegoś świadectwa przeciwko Jezusowi, aby móc Go zgładzić, lecz nie znaleźli”, a kończy Mk 14, 62 - „A Jezus odpowiedział: Tak, jestem! Zobaczycie Syna Człowieczego, który zasiada po prawicy Wszechmogącego i przychodzi w obłokach niebieskich”.
Patrząc na obrazy Jezusa ukrzyżowanego namalowane przez Jadwigę Krystynę Szmidt, duchowo łączymy się ze Zbawicielem i uczestniczymy w Jego męce i śmierci. Wyciszenie wewnętrzne i zewnętrzne, skupienie uwagi na rozważaniu fragmentów „Dzienniczka” św. Faustyny i cytatów z Ewangelii pomaga w odczytywaniu zadań, które stają przed nami. Tego czasu nie wolno zmarnować, bo czas Wielkiego Postu to czas dany od Boga, to czas łaski, kiedy Kościół przypomina nam o męce i śmierci Jezusa, o nawróceniu i pokucie.
W wygłoszonej homilii w czasie Mszy św. dla artystów w Brukseli w 1985 r. Ojciec Święty Jan Paweł II powiedział: „Wiara jest sposobem patrzenia na życie, historię, w świetle Ducha Świętego, a równocześnie sposobem patrzenia na historię… Dlatego wierzący, którzy zostali obdarzeni przez naturę talentami artystycznymi i potrafili je rozwinąć, chętnie posługują się językiem sztuki, aby poprzez piękno form, które można poznać zmysłami, przywołać tajemnicę tego, co jest niewyobrażalne”.
Patrząc na twórczość Jadwigi Krystyny Szmidt, dostrzegamy jak bardzo bliskie są artystce myśli Ojca Świętego. Jej świat sztuki to świat nadprzyrodzonej obecności.
W procesie tworzenia najważniejsze i nieuniknione jest staranie o uchwycenie tajemnicy, zaś rzeczą drugorzędną jest warsztat i środki wyrazu.
Wernisaż obrazów J. K. Szmidt jest czymś nowym i unikalnym. Dramatyczne portrety cierpiącego Chrystusa są znakomite i zasługują na upowszechnienie. Malarka już od najmłodszych lat zajmuje się sztuką sakralną. Jako kilkunastoletnia dziewczynka aranżowała ołtarze w uroczystościach Bożego Ciała, tworzyła także scenografie grobów Chrystusa. Do jej dzieł należy m.in. cykl obrazów Drogi Krzyżowej, obrazy o tematyce świętych: św. Jacek, św. Józef, św. Dominik, św. Faustyna, św. Paweł, obrazy z objawień Najświętszej Marii Panny, obraz Matki Bożej Łaskawej, portrety Ojca Świętego Jana Pawła II. Obecnie artystka pracuje nad wystrojem wnętrza nowo wybudowanej świątyni, projektuje rzeźby, ołtarze, drogę krzyżową.
Boże ojców naszych, wielki i miłosierny! Panie życia i pokoju, Ojcze wszystkich ludzi. Twoją wolą jest pokój, a nie udręczenie. Potęp wojny i obal pychę gwałtowników. Wysłałeś Syna swego Jezusa Chrystusa, aby głosił pokój bliskim i dalekim i zjednoczył w jedną rodzinę ludzi wszystkich ras i pokoleń.
24 stycznia dziennikarze czcili swojego patrona św. Franciszka Salezego, biskupa i doktora Kościoła. W tym roku, w naszej diecezji wspomnienie to miało szczególne znaczenie, ze względu na obchody 100-
lecia pobytu w Jaśle, Sióstr Wizytek, zakonu kontemplacyjnego Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny. Zakon ten został założony właśnie przez tego Świętego. Na jubileusz ten nakłada się okrągła rocznica
400-lecia sakry biskupiej św. Franciszka Salezego. Akt ten miał miejsce 8 grudnia 1602 r. Jest więc okazja, by przypomnieć tą wspaniałą postać, polecając jego opiece wszystkich tych, którzy służą słowem
pisanym, mówionym w radio i w telewizji.
Św. Franciszek Salezy urodził się 23 sierpnia 1567 r. w rodzinnym zamku w Thorens, niedaleko Annecy we Francji. Ojciec planował dla syna wielką karierę. Zapewnił mu znakomite wykształcenie, najpierw
w Annecy, potem w Paryżu i w Padwie. Po uzyskaniu na Uniwersytecie w Padwie doktoratu z zakresu prawa cywilnego i kanonicznego Franciszek powrócił do domu. Ojciec chciał, żeby został adwokatem i członkiem
Senatu w Chambery. Upatrzył już nawet dla niego narzeczoną.
Franciszek jednak, niemal wbrew ojcu, postanowił zostać kapłanem. Do swoich studiów prawniczych i literackich dołączył teologię. Kiedy otrzymał godność dziekana Kapituły Kanoników w Genewie, ojciec
zgodził się z jego planami. Franciszek przyjął święcenia kapłańskie 18 grudnia 1593 r. Prawie rok później, 14 września 1594 r., biskup Genewy de Grenier wysłał go - młodego kapłana w okolice Chabalais.
Ks. Franciszkowi towarzyszył jego krewny, kanonik Louis de Sales. Mieli oni tam, w okolicach jeziora Leman, odnowić wiarę katolicką. Obszar ten, bowiem został podbity w 1536 r. przez protestanckich Berneńczyków.
Potem został zwrócony księciu Sabaudii.
Pośród uprzedzeń, przeciwności i opozycji ks. Franciszek Salezy rozpoczął swą misję, która wytyczyła odtąd kierunek jego życia. Swoją modlitwą, pokutą, nauczaniem i pisarstwem potrafił on nawrócić
do Kościoła katolickiego cały ten region. Swoją duchowość oparł na trzech znaczących pojęciach: "pobożność, miłość i miłosierdzie". Streszczają one całą rzeczywistość życia wewnętrznego, wyrażające: świętość,
pobożność, pietyzm, miłość, doskonałość i doświadczenie Boga.
8 grudnia 1602 r. Franciszek Salezy otrzymał sakrę biskupią w Thorens. Przez następne 20 lat jako gorliwy pasterz dokładał wszelkich starań, aby odrodzić wiarę w Kościele w duchu reform Soboru Trydenckiego.
Jego działalność sięgała poza Sabaudię. Był uznanym kaznodzieją w Paryżu, Chambéry i w Dijon. W tym ostatnim mieście, będącym stolicą Burgundii poznał baronową Joannę de Chantal, z którą 6 czerwca 1608
r. założył Zakon Nawiedzenia Maryi Panny. Zakon ten został zatwierdzony jako żyjący we wspólnocie, kontemplacyjny. Mogły do niego wstępować również wdowy, pragnące poświęcić się życiu zakonnemu, których
nie mogły przyjmować inne zakony.
Jako biskup, Franciszek Salezy troszczył się zarówno o bogatych, jak i o biednych. Ci ostatni mieli u niego szczególne względy. Franciszek głosił nie tylko kazania, ale prowadził także obfitą korespondencję.
W 1608 r. napisał, z myślą o ludziach świeckich, dzieło Filotea - Wstęp do życia pobożnego. W 1616 r. napisał drugie dzieło - Traktat o miłości Bożej. To dzieło skierowane było przede wszystkim do zakonników
i duchownych. Obydwie pozycje należą do klasyki duchowości.
Franciszek Salezy zmarł 28 grudnia 1622 r. w Klasztorze Sióstr Wizytek w Lyonie.
Proces beatyfikacyjny wszczęto w 1661 r., kanonizacja odbyła się 19 kwietnia 1665 r. Aktu tego dokonał papież Aleksander VII. Papież Pius IX ogłosił św. Franciszka Salezego doktorem Kościoła 16 listopada
1877 r.
Ojciec Melchior Królik od 66 lat służy Maryi jako kapłan w Zakonie Paulinów. 24 stycznia obchodził swoją rocznicę święceń prezbiteratu, które otrzymał z rąk bp. Karola Wojtyły. Był m.in. definitorem i sekretarzem generalnym zakonu. Przez lata prowadził kronikę jasnogórskiego klasztoru i paulińskiego zakonu. Jest odpowiedzialny za stan zachowania Cudownego Obrazu Matki Bożej, zbiera także materiały dokumentacyjne dotyczące cudów i łask otrzymywanych za wstawiennictwem Maryi. Od prawie 60 lat jest związany z Warszawską Pielgrzymką Pieszą.
– Zawsze Matka Boża była przy mnie, przez całe moje życie. Jako kilkuletni chłopiec zostałem ocalony od hitlerowskich kul i często mówię, że cud życia zawdzięczam Maryi. Gdy obchodziłem 50. rocznicę święceń kapłańskich, napisałem na obrazku:
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.